Rheumatoid Factor

<30 IU/mL

Prostatic Specific Antigen (PSA)

0-4 ng/mL



:: موضوعات مرتبط: ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27


17-OHCS

<4 mg/day

Adrenocorticotrophic Hormone (ACTH)

20-100 pg/mL

Alpha-Fetoprotein (AFP), serum

0-44 ng/mL

Beta-HCG

<5 mU/mL (Male, non-pregnant Female)

CA 19-9

<40 U/mL

Prolactin

0-14 ng/mL




:: موضوعات مرتبط: ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27


T3-total

60-181 ng/mL

T4-free

0.8-1.5 ng/dL

T4-total

5.5-12.3 ng/mL

TBG

12-30 mg/L

Tyroid Stimulating Hormone (TSH)

0.4-4.5 µIU/mL

 



:: موضوعات مرتبط: ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27


Glucose

50-80 ng/dL

Protein

15-45 mg/dL

RBCs

0/µL

WBCs

0-3/µL



:: موضوعات مرتبط: ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27


RBCs

0-2/HPF

WBCs

0-2/HPF

RBC casts

0/HPF



:: موضوعات مرتبط: ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27


Specific gravity

1.002-1.030

pH

5-7

Protein

negative-trace

Glucose

negative

Ketone

negative

Bilirubin

negative

Blood

negative

Nitrite

negative

Leukocyte

negative

Urobilinogen

0.2-1.0 Ehr U/dL



:: موضوعات مرتبط: ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27


pH

7.34-7.44

pCO2

35-45 mmHg

pO2

75-100 mmHg

HCO3

22-26 mEq/L



:: موضوعات مرتبط: ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27


Total CK

38-120 ng/mL

CK-MB

0-3 ng/mL

CK-index

0-3

Troponin

<0.4 ng/mL



:: موضوعات مرتبط: ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27


Aspartate aminotransferase (AST)

5-35 U/L

Alanine aminotransferase (ALT)

7-56 U/L

Albumin

3.5-4.8 U/L

Alkaline phosphatase (ALP)

38-126 U/L

Amylase

30-110 U/L

Anti-streptolysin O Titer (ASO)

<250 (school age)

<125 (adult)

Bicarbonate

22-26 mEq/L

Bilirubin, direct

<0.3 mg/dL

Bilirubin, total

0.2-1.3 mg/dL

Calcium

8.9-10.4 mg/dL

Cholesterol

120-200 mg/dL

Creatinine

0.5-1.4 mg/dL

Gamma GT

8-78 U/L

Glucose

65-110 mg/dL

Lipase

7-60 U/L

Potassium

3.6-5.0 mEq/L

Sodium

137-145 mEq/L

Total Protein

6.3-8.2 gm/dL

Triglyceride

50-250 mg/dL

Uric Acid

3.5-8.5 mg/dL

Urea Nitrogen (BUN)

7-21 mg/dL



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، هماتولوژی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27

Iron Studies

Total Serum Iron (TSI)

76-198 µg/dL (Male)

26-170 µg/dL (Female)

Total Iron-Binding Capacity (TIBC)

262-474 µg/dL

Transferrin

204-360 mg/dL

Ferritin

18-250 ng/mL (Male)

12-160 ng/mL (Female)



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، هماتولوژی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27


Polymorphonuclear Cells (polys)

35-80%

Immature Polys (bands)

0-10%

lymphocytes (lymp)

20-50%

monocytes (mono)

2-12%

eosinophils (eos)

0-7%

basophils (bas)

0-2%

Platelet Count (Plt)

140-450x103/µL

Red Cell Distribution Width (RDW)

Coefficient of variation

11.5-14.5%

standard deviation

35-47 fL

RBC Mean Cell Volume (MCV)

82-102 fL (Male)

78-101 fL (Female)

Mean Cell Hemoglobin Concentration (MCHC)

31-35 gm/dL

CD4+

31-63%

416-1751/µL (Absolute #)

Reticulocyte

0.5-1.5% (Adult)

1.1-4.5% (Newborn)

0.5-3.1% (Infant)

Prothrombin Time (PT)

12-14 seconds

Partial Thromboplastin Time (PTT)

18-28 seconds

Fibrinogen

170-420 mg/dL



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، هماتولوژی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27


Hematocrit (Hct)

40-52% (Male)

37-46% (Female)

31-43% (Child)

Hemoglobin (Hgb)

13.2-16.2 gm/dL (Male)

12.0-15.2 gm/dL (Female)

Red Blood Cell Count (RBC)

4.3-6.2x106/µL (Male)

3.8-5.5x106/µL (Female)

3.8-5.5x106/µL (Infant/Child)

White Blood Cell Count (WBC)

4.1-10.9x103/µL



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، هماتولوژی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, فرزاد عسگری
ن :
ت : 2012/7/27


مولتیپل میلوما (Multiple myeloma) یا میلوم متعدد تکثیری بدخیم درپلاسماسل‌ها است که از یک کلون منفرد ایجاد می‌شود. تظاهرات آن به صورت درد استخوان یا شکستگی، نارسایی کلیه، استعداد به عفونت، کم خونی، هیپرکلسمی می‌باشد.

 

رشدهای ناهنجار پلاسماسل

رشدهای ناهنجار پلاسماسل، بیماریهایی هستند که در آنها نوع خاصی از سلول‌های خونی بنام "پلاسماسل" (Plasma cell) سرطانی می‌شوند. این سلولها از نوعی گلبولهای سفید خون بنام لنفوسیت B ساخته می‌شوند، پلاسماسل‌ها تولید کننده پادتن یا آنتی‏بادی‌ها هستند. هنگامیکه این سلول‌ها سرطانی می‌شوند ممکن است مقادیر معتنابهی پادتن و ماده‌ای بنام "پروتئین ـ M" تولید کنند که در خون و ادرار یافت می‌شود . انواع متعددی از بدخیمی‌های پلاسماسل وجود دارد. شایع‌ترین آن "مالتیپل میلوما" نامیده می‌شود. پلاسماسل‌های بدخیم می‌توانند در استخوان تجمع کرده و توده‌های کوچکی بنام "پلاسموسیتوم" بوجود آورند.

 

علائم بالینی

در مولتیپل میلوما پلاسماسل‌های سرطانی در مغز استخوان یافت می‌شوند. مغز استخوان مولد گلبولهای قرمز، گلبولهای سفید و پلاکتها می‌باشد. افزایش سلولهای سرطانی باعث کاهش سلولهای خونی و نهایتا کم خونی می‌شود. همچنین ممکن است پلاسما سلها باعث شکسته شدن استخوان شوند. علائم شایع درد شدید و عمیق در استخوان‌های درگیر، کاهش وزن، علایم کم‌خونی نظیر ضعف، رنگ پریدگی، خستگی و تنگی نفس است. سندرم هیپرویسکوزیته (افزایش ویسکوزیته خون) از تظاهرات نادر است. کرایوگلبولین‌ها، ایمونو گلبولین‌هایی هستند که در درجه حرارت کمتر از ۳۷ درجه سانتیگراد تمایل به رسوب دارند. کرایوگلبولینهای مونوکلونال معمولاً با یک اختلال هماتولوژیک مشخص همراه هستند و غالباً بدون علامت‏اند

 

شیوع

این بیماری می‌تواند مغز همه استخوان‌ها را درگیر سازد ولی شایع‌ترین مکان‌های درگیری عبارتند از ران، کمر، لگن یا بالای بازو. این بیماری در مردان سنین ۷۰-۵۰ سال شایع‌تر است.

 

مرحله‏بندی مولتیپل میلوما

مرحله I مولتیپل میلوما: در این مرحله، نسبتا تعداد کمی از سلولهای سرطانی در بدن پخش شده‌اند. تعداد گلبولهای قرمز خون و میزان کلسیم خون طبیعی است. هیچ توده‌ای (پلاسموسیتوم) در استخوان یافت نمی‌شود. مقدار پروتئین ـ M در خون و ادرار بسیار ناچیز است. ممکن است بیماری علامت و نشانه بالینی نداشته باشد.

مرحله II مولتیپل میلوما: در این مرحله سلولهای سرطانی به تعداد نه کم و نه زیاد در بدن پخش شده‌اند.

مرحله III مولتیپل میلوما: تعداد نسبتا زیادی سلولهای سرطانی در بدن پخش شده‌اند. همچنین ممکن است یک یا تعداد بیشتری از موارد زیر دیده شود:

۱ـ کاهش تعداد گلبولهای قرمز که منجر به کم خونی شده‌ است. ۲ـ میزان کلسیم خون بدلیل آسیب استخوانها بسیار افزایش یافته‌ است. ۳ـ بیش از ۳ توده استخوانی (پلاسماسیتوم) یافت می‌شود. ۴ـ مقادیر بالای پروتئین ـ M در خون یا ادرار دیده می‌شود .

درمان

داروهای ضدسرطان (شیمی درمانی‌)، بیس فسفوناتها از جمله زولدرونیک اسید و آلندرونیت، داروهای کورتونی، مسکن‌ها، آنتی‌بیوتیکها برای مقابله با عفونت‌ها و تزریق خون در صورت شدید بودن کم‌خونی، پیوند سلول‌های بنیادی مغز استخوان به روش اتولوگ و آلوژن قابل انجام است.

در صورتیکه طحال بیمار بزرگ شده باشد، ممکن است بیمار نیاز به عمل جراحی برداشت طحال (اسپلنکتومی) (Splenectomy) پیدا کند. اگر میزان پروتئین ـ Mموجود در خون خیلی زیاد باشد، ممکن است خون بیمار نیاز به تصفیه و تعویض پلاسما داشته باشد که تحت عنوان "پلاسما فرز (Plasmapheresis) نامیده می‌شود.



:: موضوعات مرتبط: ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش
ن :
ت : 2012/7/25

از آنجا که بروسلوز، در اغلب موارد با علائم و نشانه های غیر اختصاصی نظیر تب، لرز، آرترآلرژی و تعریق شبانه، تظاهر مینماید در صورت مواجه شدن با بیمارانی که دچار این علائم هستند باید در مورد احتمال تماس با بروسلا حتما سئوالاتی بنمائیم و در بالین این بیماران باید سئوالاتی در مورد شغل، مصرف لبنیات غیر پاستوریزه، مسافرت اخیر به مناطق آندمیک بروسلوز یا تماس با احشام یا سگ، مطرح کنیم. البته تشخیص افتراقی بروسلوز حاد در مراحل اولیه بیماری که بیماریهای دیگر نظیر تیفوئید و سل و سایر امراض مولد تب طولانی هم مطرح میباشد قدری مشکل است و از طرفی بروسلوز مزمن همراه با تب ، اسپلنومگالی و هیپراسپلنیسم ممکن است با کالاآزار ، اشتباه شود و حتی در مناطق آندمیک، گاهی هر دو بیماری بطور همزمان در یک بیمار عارض میگردد. همچنین اسپوندیلیت بروسلائی، شباهت زیادی به اسپوندیلیت سلی و استئیت تیفوئیدی دارد و تنها گاهی با توجه به یافته های رادیوگرافیک، از این بیماری ها قابل افتراق میباشد.بطور کلی با توجه به اینکه این بیماری، میتواند با چهره اسپوندیلیت، کلاپس مهره ای ، سایر ضایعات مهره ای، آبسه پاراورتبرال، ساکروایلئیت، استئومیلیت، آرتریت، کوندریت ، دیسفاژی ، مننژیت، مننگوآنسفالیت فلج اسپاستیک و سایر انواع فلج ها، اختلال اسفنکتری ، نورز، پسیکوز ، آندوکاردیت، میوکاردیت، پریکاردیت، پنومونیت ، برونکوپنومونی ، پلورزی، آمپیم، ترومبوز ورید های عمقی، کلسیفیکاسیون کلیه، اختلال کلیوی، هیدرونفروز ، سیستیت، کولانژیت ، هیپراسپلنیسم، اوئیت ، گلوکوم ، هیپرسانسیتیویته، پورپورا و پتشی ، آنمی، پان سیتوپنی، پاروتیت و 000 تظاهر نماید مخصوصا در مملکت ایران و بویژه در مناطق هیپرآندمیک به هنگام مواجهه با این چهره ها باید تشخیص بروسلوز را نیز مطرح نمائیم. معیارهای عینی مفید جهت ارزیابی احتمال وجود بروسلوز، شامل علائم فیزیکی، کشت و تستهای سرولوژیک، میباشد و آزمایشات خون محیطی، معمولا کمکی به تشخیص نمیکند و حتی  گاهی گمراه کننده نیز میباشد. مثلا در بروسلوز حاد، وجود لنفوسیت آتیپیک ، ممکن است به مونونوکلئوز عفونی نسبت داده شود با اینحال یافته های نادر ولی مهم هماتولوژیک بروسلوز، شامل آنمی ناشی از هیپراسپلنیسم و ترومبوسیتوپنی میباشد و در بروسلوز خیلی حاد، اریتروفاگوسیتوز با تغییراتی در مغز استخوان که شبیه هیستیوسیتوز است نیز گزارش گردیده است. البته آنمی در بیماری بروسلوز بدون عارضه، نه اهمیتی دارد و نه شایع است ولی درصورت بروز عوارضی نظیر آندوکاردیت و هیپراسپلنیسم بروسلائی، آنمی با شدت متوسطی بروز خواهد کرد.تعداد گلبولهای سفید خون محیطی، معمولا کاهش یافته و یا طبیعی بوده معمولا لنفوسیتوز نسبی، عارض میگردد و شواهدی دال بر وجود یک عامل سمی ضد گلبولهای سفید پلی مرفونوکلئری، موجود میباشد و ضمنا علاوه بر لنفوسیتوز نسبی، لنفوسیت آتیپیک نیز در خون محیطی، یافت میگردد.در التهابات حاد و ازجمله در بروسلوز،  CRP  قبل از بالا رفتن  ERS  مثبت میشود و با بهبود بیماری نیز قبل از  ESR  طبیعی میگردد. سرعت رسوب گلبول های قرمز  (ESR) در بروسلوز، ممکن است طبیعی یا افزوده شده باشد. هرچند طی مطالعه ای مشخص شده است که ارتباطی بین سرعت رسوب گلبولهای قرمز و دوره بیماری و عوارض بروسلوز، وجود ندارد.کشت نمونه ها:در صورتی که مشکوک به بروسلوز هستیم باید آزمایشگاه میکروبیولوژی را آگاه نمائیم تا جهت اثبات آن از محیط  کشت مناسب، استفاده نمایند و احتیاط  های لازم به هنگام تماس با نمونه هائی که احتمالا حاوی بروسلا هستند را بعمل آورند.  تشخیص قطعی بروسلوز، با یافتن ارگانیسم ها در نمونه خون، مایعات بدن و نمونه های بافت، حاصل میشود. بطوری که در مبتلایان به بروسلوز حاد ناشی از گونه ملیتنسیس کشت خون در 70% موارد و کشت مغز استخوان در 90% موارد، مثبت میگردد. البته کشت خون در مبتلایان به بروسلوز تحت حاد ناشی از گونه ملیتنسیس، با شیوع چندانی مثبت نمیشود ولی انجام آن قابل توصیه است. ضمنا در عفونت ناشی از بروسلا آبورتوس، کشت خون حتی در بهترین شرایط، در اغلب موارد منفی میشود. در صورت امکان باید از محیط  کشت Castanedae  که نوعی محیط   Biphasic  است استفاده، نمائیم . شایان ذکر است که کشت مغز استخوان، حتی در صورت منفی بودن کشت خون، ممکن است مثبت باشد و تا مدتی پس از دریافت آنتی میکروبیال نیز مثبت باقی بماند و در مجموع، با پیشرفت بیماری از شیوع باکتریمی کاسته میشود و لذا ممکن است ارگانیسم ها را تنها بتوان از عقده های لنفاوی آلوده یا گرانولوم های موجود در کبد و طحال و استخوان یافت نمود و در مجموع، فقط  20 -  15% موارد بروسلوز را میتوان بوسیله کشت نمونه ها به اثبات رساند و اغلب موارد بیماری بوسیله تست های سرولوژیک، تشخیص داده میشود. در صورتی که محیط  کشت کاستانیدا در دسترس نباشد میتوان از محیط  کشت معمولی حاوی بروس سرم دکستروز ، استفاده نمود و از آزمایشگاه، خواست هفته ای دو مرتبه از این محیط، به محیط  آگار  SD  کشت دهند و از آنجا که بروسلا به کندی در محیط  کشت، رشد می کند باید نمونه را به مدت حداقل 8ـ6 هفته انکوبه کنیــم، هر چند با بهره گیـــری از سیستـم رادیومتریک ، (نظیر  BACTEC  و ایزولاتور Dupont)  می توان ارگانیسم های کشت داده شده را در عرض کمتر از 10 روز، جدا نمود. تشخیص فرضی گونه های مختلف بروسلا براساس ویژگیهای مرفولوژیک و سرولوژیک، ممکن میباشد ولی تشخیص قطعی آنها نیازمند شیوه هائی نظیر متابولیسم اکسیداتیو ، فاژتایپینگ و ژنوتایپینگ، میباشد. ضمنا باید توجه داشته باشیم که گاهی بروسلاها در آزمایشگاه با ارگانیسم هائی نظیر  Moraxella phenylpyruvicaممکن است اشتباه شوند.تست هاى سرولوژیکدر بروسلوز حاد انسانی، ابتدا  IgM  افزایش می یابد و گاهی  IgM  تنها ایمونوگلوبولینی است که در هفته های اول بیماری یافت میشود و میزان آن در عرض سه ماه پس از شروع عفونت افت میکند. در حالیکه آنتی بادی  IgG  از هفته دوم به بعد شروع به افزایش میکند و در موارد درمان نشده، به مدت حداقل یک سال در حد بالائی باقی می ماند ولی در بیمارانی که بنحو کاملی درمان شده اند میزان آن در عرض شش ماه تا یک سال پس از شروع بیماری به حداقل رسیده و یا کاملا محو میگردد و لذا تداوم افزایش این آنتی بادی، ممکن است ناشی از تداوم ارگانیسم های زنده داخل سلولی در نسوج رتیکولوآندوتلیال یا سایر کانون های عفونت، باشد. همچنین آنتی بادی  IgA  هفته ها بعد از ظاهر شدن  IgG  قابل بررسی است و فاقد ارزش تشخیصی، میباشد.نمودار 6ـ سیر تحولات آنتى بادى هاى ضد بروسلائى، در طول بیمارى و درمان آن  طی عفونت مجدد یا تشدید  (Exacerbation) عفونت قبلی عیار آنتی بادی IgG  و احتمالا آنتی بادی  IgM  ضد بروسلائی، افزایش می یابد ولی میزان افزایش  IgM  در عود بروسلوز، مورد بحث صاحبنظران میباشد و مطالعات اخیر، حاکی از آنست که طی عود بروسلوز، فقط   IgG  افزایش می یابد.انواع تست هاى سرولوژیک بروسلوز1 ) تست آگلوتیناسیون داخل لوله ای استاندارد  (STA) یا تست رایت که IgM  و  IgG  را مورد ارزیابی، قرار میدهد.2 ) تست آگلوتیناسیون   2ME  که  IgG  را بررسی مینماید.3 ) تست کمبس رایت  (Coombs Test) که عمدتا نشان دهنده آنتی بادیهای کلاس  IgG  است. هرچند در صورتیکه در زمینه تست رایت مثبت، اشتباها کمبس رایت نیز انجام شود تمامی آنتی بادی های شرکت کننده در تست رایت، بنحو اولی، در این تست نیز شرکت خواهند نمود. 4 ) تست فیکساسیون کمپلمان که نشان دهنده آنتی بادی های کلاس IgG  میباشد. 5 و6 ) تست های رادیوایمونواسی و  ELISA  که حساسیت و ویژگی آنها نسبت به تست استاندارد و فیکساسیون کمپلمان بیشتر است و نشان دهنده هر دو ایمونوگلوبولین  M  و  G  میباشند0 ولی جهت بررسی یک کلاس بخصوص ایمونوگلوبولین هم قابل تنظیمند و لذا با این تستها میتوان به آسانی بروسلوز حاد را از مزمن و نیز حمله حاد در زمینه مزمن را باز شناخت. به عبارت دیگر آنتی بادی های اختصاصی ضد بروسلائی نوع  IgM  ،  IgG  و IgA  را میتوان به روش رادیوایمونواسی، مورد بررسی قرارداد. البته مشکلات مربوط  به آنتی بادی های بلوکان و غیر آگلوتینه کننده  (Nonagglutinating) در این تست ها وجود ندارد و در مرحله حاد یا مزمن بیماری میتوان آنتی بادی های اختصاصی را بطور جداگانه، بررسی کرد و زمانی که تفسیر تست های آگلوتیناسیونی، با ابهاماتی مواجه شود میتوان پاسخ را با انجام تست الیزا قطعی نمود. بوسیله تستELISA نیز میتوان با بررسی  IgM  یا  IgG  حالت حاد و مزمن بروسلوز را تفکیک نمود ولی این تست با یرسینیوز نیز واکنش متقاطع، نشان میدهد. 7 ) تست رزبنگال، رینگ تست و آگلوتیناسیون روی لام که روش های آگلوتیناسیون سریع  (Rapid) میباشند.تست رایت (Standard Tube Agglutination Test)گرچه روش های چندی برای اندازه گیری آنتی بادی های ضد بروسلائی، ابداع شده است ولی تست استاندارد آگلوتیناسیونی داخل لوله ای  STA  (یا تست رایت) متداولترین تستی است که مورد استفاده قرار میگیرد و حدود 97% موارد بروسلوزی که از طریق کشت، به اثبات رسیده است به وسیله این تست، عیار افزاینده چهار برابر یا بیشتر را نشان میدهد. آنتی ژنی که در این تست استفاده میشود از بروسلا آبورتوس تهیه میشود. زیرا این آنتی ژن با آنتی بادی های ضد بروسلا آبورتوس، ملیتنسیس و سوئیس، واکنش نشان میدهد ولی قادر به ایجاد واکنش با آنتی بادی های ضد بروسلا کنیس نمیباشد و لذا در صورت ظن وجود بروسلا کنیس، باید از تست های سرولوژیک ویژه این بروسلا که بعدا ذکر خواهد شد استفاده گردد.نمودار 7ـ وضعیت تست رایت داخل لوله اى در بروسلوز کشت مثبت انسانى در انستیتو رازى حصارک بسیاری از منابع معتبر طب عفونی و گرمسیری که در کشورهای خارج، تالیف گردیده است عیار 160: 1  یا بیشتر در تست رایت یا افزایش چهار برابر عیار آنتی بادی در افرادی که بیماری آنها اخیرا حادث شده است را نشان دهنده عفونت قبلی یا فعلی بروسلائی، دانسته اند. هرچند در بیماران مبتلا به بروسلوزی که مدتی پس از شروع بیماری مراجعه نموده اند عیار آنتی بادی ها در حد بالائی قرار داشته و در تست رایت و   2ME  عیار 640 : 1 یا بالاتر مشاهده شده است و بنابراین در اغلب بیماران، عیار آنتی بادی ها در حدی است که بحثی از حداقل عیار با ارزش و افزایش چهار برابر عیار اولیه، پیش نخواهد آمد. با این وجود به دلایلی که بعدا ذکر خواهد شد، حداقل عیار باارزش تست رایت در ایران، قدری پائینتر از 160 : 1 در نظر، گرفته میشود. زمان مثبت شدن تست رایت :در اکثر بیماران مبتلا به بروسلوز، طی هفته های اول تا دوم بیماری، عیار تست رایت ، افزایش می یابد و تقریبا در 80% موارد، عیار آگلوتینین های سرم، در مرحله حاد بیماری به هشت برابر یا بیشتر افزوده میشود و بطور کلی تست رایت، در 97% این بیماران در عرض سه هفته پس از آغاز بیماری، تنها با آزمایش یک نمونه سرم، نتیجه مثبتی را نشان خواهد داد و با انجام تستهای مکرر، در کمتر از 7% موارد، به نحو کاذبی منفی خواهد بود. تغییر در عیار تست رایت :تغییر در عیار تست رایت، زمانی با ارزش و مهم تلقی میشود که افزایشی به میزان چهار برابر یا بیشتر، مشاهده شود و عیار اولیه حداقل 40 : 1 یا بیشتر، به 160 : 1 یا بیشتر، افزایش یابد. به عبارت دیگر، هرچند عیار 160 : 1 یا بیشتر، این تست در منابع خارجی ، مثبت تلقی میشود و نشان دهنده تماس فعلی یا قبلی با ارگانیسم های بروسلائی یا آنتی ژن هائی که با این ارگانیسم ها واکنش متقاطع دارند، میباشد ولی افزایش چهار برابر یا بیشتر در عیار آنتی بادی های ضد بروسلائی در نمونه سرمی که 4ـ1 هفته بعد بررسی شود حاکی از تماس اخیر با بروسلا یا آنتی ژن های شبه بروسلائی، خواهد بود. البته نمونه های سرمی باید طی یک روز و در یک آزمایشگاه، مورد بررسی قرار گیرد و در مجموع ، عیار تست رایت، در اغلب مبتلایان به بروسلوز حاد در عرض 2 -  1 هفته افزایش می یابد و تقریبا در کلیه مبتلایان به این بیماری در عرض سه هفتـه پس از شروع بیماری، تغییرات سرمی  (Seroconversion) حاصل خواهدشد. مثبت هاى کاذب تست رایت :1 ) ابتلاء به وبا.2 ) ابتلاء به تولارمی .3 ) ابتلاء به عفونت ناشی از یرسینیا آنتروکولیتیکا .4 ) تماس با واکسن های حاوی ویبریو کلرا ، فرانسیسلا و یرسینیا .5 ) عفونتهای ناشی از گونه های سالمونلا ، پسودومونا مالتوفیلا و اشریشیای O1166) تست بروسلین . در صورتی که مثبت شدن تست رایت، ناشی از وجود آنتی بادی های غیر بروسلائی باشد عیار این آنتی بادی ها در تستهای آگلوتیناسیونی مربوطه، بالاتر از عیاریست که در تست رایت، مشاهده میشود و مثلا در مبتلایان به تولارمی، عیار تست رایت، پائین تر از عیار تست آگلوتیناسیونی تولارمی ، خواهد بود، زیرا مثبت های کاذب، در اثر مداخله آنتی بادی های هترولوگ و مثبت های واقعی، ناشی از آنتی بادی های همولوگ بوده، عیار نوع هترولوگ ، هرگز به اندازه نوع همولوگ ، افزایش نمی یابد و لذا انتظار میرود مثبت های کاذب، همواره از عیار پائین تری برخوردار باشند. منفى هاى کاذب تست رایت:1 ) سرم مبتلایان به بروسلوز ناشی از گونه کنیس، معمولا آنتی ژن استاندارد بروسلا را آگلوتینه نمی کند زیرا با یکدیگر، تشابه آنتی ژنی ندارند و لذا یکی از مواردی که موجب بروز پاسخ منفی کاذب، میشود ابتلاء به بروسلوز ناشی از گونه کنیس میباشد و همان طور که قبلا نیز ذکر شد جهت تشخیص این نوع، بیماری، باید از تست های اختصاصی، استفاده نمود.2 ) زمانی که سرم بیمار، تا بیش از 320 : 1 و به قولی 1280 : 1 در آزمایشگاه، رقیق نشود به علت احتمال بروز واکنش پروزون ، نتیجه آزمایش، ممکن است به نحو کاذبی منفی ، گزارش شود. 3 ) در موارد مزمن بیماری به علت پائین، بودن میزان  IgM  یا عدم وجود آن و دخالت ایمونوگلوبولین های ناقص در واکنش و اشغال گیرنده های آنتی ژنی بوسیله آنها واکنش آگلوتیناسیون ممکن است صورت نگیرد و سومین مورد منفی کاذب را تشکیل دهد. هرچند در چنین مواردی با توسل به آزمایش کمبس رایت و استفاده از آنتی هیومن گلوبولین ، میتوان از بروز چنین واکنشی جلوگیری کرد. 4 ) در موارد نقص سیستم آنتی کر سازی و کمبود گاماگلوبولین ها نیز منفی کاذب به بار می آید. 5 ) در صورتی که قبل از تشکیل آنتی بادی کافی (مثلا اوائل بیماری حاد) تست رایت، انجام شود به دلیل عدم تولید آنتی بادی های اختصاصی، نتیجه منفی به بار خواهد آمد. جدول 8ـ رابطه کشت هاى مثبت خون و عیار تست رایت طى سه فقره مطالعه در ایران بیمارستان امامانستیتو رازیبیمارستان لقمانعیار تست رایت7%1%000%0%01:100%7%01:200%9%17%1:406%7%8%1:8012%22%17%1:16030%25%24%1:32018%16%34%1:64023%10%0%1:12805%3%0%1:2560 همانطوری که در جدول 8ـ ملاحظه میشود طی این مطالعات بالغ بر 25 -  13% موارد کشتهای مثبت خون در رابطه با تست رایت کمتر از 160 :1 یعنی در محدوده پائینتر از حداقل عیار با ارزش، قرار دارد که یکی از علل آنرا میتوان به انجام آزمایش رایت، با آنتی ژن بروسلا آبورتوس، نسبت داد که در شرح آزمایش  2ME  به آن اشاره خواهد شد.رابطه عیار تست رایت با شدت بیمارى :ارتباطی بین عیار تست رایت و شدت بیماری و جود ندارد و حتی در مبتلایان بدون علائم بالینی هم ممکن است عیار آن به حد اکثر برسد.تست 2  -  مرکاپتواتانول ((2ME  :تست  2ME  نوعی آزمایش آگلوتیناسیونی است که در حضور 2  -  مرکاپتواتانول، صورت میگیرد0 این ماده باعث غیر فعال شدن مولکول های IgM  میشود و تاثیر خود را از طریق متلاشی کردن پیوند های دی سولفیدی مولکول  IgM  اعمال مینماید و لذا پس از حذف  IgM  در صورت وجود  IgG  در واکنش، شرکت میکند و با این روش، مورد سنجش قرار میگیرد. همانطور که قبلا نیز اشاره شد در تست آگلوتیناسیون رایت، هر دو ایمونوگلوبولین  G  و  M  شرکت میکنند و لذا به منظور مشخص کردن اجزاء شرکت کننده در این تست، میتوان از آزمون  2ME  استفاده نمود. به این ترتیب که اگر قبل از اضافه کردن  2ME  عیار تست رایت، بالغ بر 80 : 1 و بعد از افزودن  2ME  کاهش یافته و به 10 : 1 برسد به این معنی است که تقریبا تمامی ایمونوگلوبولین موجود در لوله آزمایش، از نوع  IgM  است ولی اگر بعد از اضافه کردن 2ME  عیار 80 : 1  کاهش نیابد، دلیل بر اینست که تمامی ایمونوگلوبولین شرکت کننده در واکنش از نوع  IgG  میباشد. موارد کاربرد تست 2- مرکاپتواتانول :1 ) بعنوان یک آزمایش تکمیلی برای تفکیک بروسلوز حاد از مزمن و یا تماس قبلی با آنتی ژن بروسلا به کار میرود. چرا که در موارد درمان شده بیماری، مقدار آن در عرض شش ماه به حداقل میرسد و یا کاملا محو میگردد. عیار 160 : 1 یا بالاتر این تست که به مدت بیش از یکسال پس از شروع بیماری ادامه یابد حاکی از عدم بهبود بروسلوز میباشد و از طرفی عیار کمتر از 160 : 1 در تست  2ME  که به فاصله بیش از یک سال پس از شروع بیماری انجام شده باشد قویا بر علیه تشخیص بروسلوز مزمن، میباشد.2 ) در بروسلوز مزمن، در صورت عدم تغییر در عیار تست رایت و ثابت ماندن عیار قبلی، عینی ترین، دلیل وجود عفونت فعلی یا اخیر شامل بالا بودن عیار آگلوتیناسیون 2ME  میباشد و در مجموع، گرچه عیار 160 : 1 یا بالاتر تست رایت، حاکی از تماس قبلی با بروسلا یا آنتی ژنهائی که با بروسلاها واکنش متقاطع دارند میباشد یک عیار واحد 160 : 1 یا بالاتر در تست  2ME  حاکی از وجود عفونت فعلی یا اخیر، میباشد. 3 ) سودمندترین آزمون بررسی پاسخ درمانی بروسلوز، به حساب می آید و لذا به این منظور نیز به کار برده میشود. زمان مثبت شدن تست  2ME  :در طول هفته های اول تا دوم بیماری، ایمونوگلوبولین  M  افزایش می یابد و 3 -  2 هفته پس از شروع بیماری مقدار  IgG  نیز افزوده میشود. از طرفی با تشخیص بموقع و درمان سریع و کافی بروسلوز، آنتی کرهای  IgG  در عرض 12 -  6 ماه از سرم، محو میگردند ولی در صورتی که بیماری تشخیص داده نشود و تحت درمان، قرار نگیرد در بالغ بر 15% موارد، سیر آن ادامه یافته آگلوتینین های نوع  IgG  در سطح بالائی باقی خواهد ماند. در حالیکه بالا بودن مقدار  IgM  ممکن است امری عادی باشد بطوری که در عده زیادی از مبتلایان به بروسلوز، حتی پس از درمان کامل بیماری عیار آگلوتینین های IgM  و در نتیجه عیار تست رایت به مدت چندین سال، مثبت باقی می ماند و عیار 160 : 1 یا کمتر در کارگران کشتارگاه ها شایع میباشد و با اضافه کردن ماده  2ME  میتوان به این موضوع پی برد.عیار با ارزش تست   2ME : عیار 160 : 1 یا بیشتر در تست  2ME  نمایانگر عفونت بدون علامت فعلی و در صورت وجود علائم بالینی، نشان دهنده عفونت فعال فعلی میباشد ولی عیارهای 80 : 1 و 40 : 1 ندرتا ممکن است نشان دهنده عفونت های مهم اخیر باشد و بالاخره در بیمارانی که پس از گذشت سه هفته هنوز  2ME  آنها بالغ بر20 : 1 یا کمتر باشد احتمال دخالت بروسلا بعنوان عامل مولد، بیماری تا حدود زیادی نفی میگردد. این تفاسیر، ممکن است در مورد بیماران مبتلا به بروسلوز ناشی از گونه آبورتوس، صدق کند ولی در مبتلایان به بروسلوز ناشی از گونه ملیتنسیس به علت کثرت آنتی ژن  M  و قلت آنتی ژن  A  (بر خلاف آبورتوس) و استفاده از آنتی ژن بروسلا آبورتوس در آزمایشات سرولوژیک، بنظر میرسد در صورت وجود علائم بالینی منطبق بر بروسلوز، عیار های پائینتر نیز، با ارزش باشد زیرا هیچگاه نمیتوان انتظار داشت با آنتی ژن بروسلا آبورتوس، عیار واقعی آنتی کرهای ضد بروسلا ملیتنسیس، سنجیده شود. از طرفی اگر بتوان در کشور هائی مثل ایران که تمامی موارد بروسلوز انسانی، ناشی از گونه ملیتنسیس است جهت سنجش عیار ها از آنتی ژن ملیتنسیس، استفاده کنیم در اینصورت تفسیر های فوق، در مملکت ما نیز ممکن است صحیح باشد. البته نظر به اینکه تماس با این آنتی ژن به هنگام تهیه آن خطراتی  را بدنبال خواهد داشت از ساختن آن حتی در ایران که در اغلب موارد با بروسلوز انسانی  ناشی از گونه ملیتنسیس، مواجه هستیم اجتناب میشود. توضیح اینکه آنتی ژنهای  A  و  M  در سه گونه اصلی بروسلا مشترک است بطوری که در بروسلا آبورتوس، آنتی ژن  A  بیشتر از  M  و در بروسلا ملیتنسیس، آنتی ژن  M  بیشتر از  A  میباشد و بروسلا سوئیس، از نظر آنتی ژنی، نظیر بروسلا آبورتوس است. از طرفی در حال حاضر بطور کلی از آنتی ژن بروسلا آبورتوس برای تشخیص انواع بروسلوز، استفاده میشود ولی غیر از بروسلوز ناشی از گونه آبورتوس، در انواع دیگر بروسلوز، عیار کمتری را نشان میدهد و در صورتیکه از آنتی ژن های اختصاصی، استفاده شود عیار آگلوتینین بالاتری را نشان خواهد داد و این واقعیت در جدول 9ـ مشخص شده است. همانطور که در جدول 9ـ ملاحظه میگردد هرگاه عیار آنتی بادی های آگلوتینه کننده ناشی از گونه ملیتنسیس را با آنتی ژن آبورتوس بسنجیم تقریبا نصف رقم حقیقی را نشان خواهد داد و این موضوع، در مورد عیار آنتی بادی های بروسلا آبورتوس به هنگام سنجش آنها با آنتی ژن ملیتنسیس نیز صدق میکند.جدول 9ـ مقایسه نتایج تست هاى سرولوژیک در رابطه با استفاده از آنتى ژن بروسلا آبورتوس  (A) و بروسلا ملیتنسیس  (M) در دو گروه بیمار بیماران گروه دومبیماران گروه اولبیمارانآنتی ژن Mآنتی ژن  Aآنتی ژن Mآنتی ژن Aتست ها1:3201:1601:3201:640تست رایت1:12801:6401:6401:1280تست کمبس رایت1:161:1601:16فیکساسیون کمپلمانبروسلا ملیتنسیس تایپ 1بروسلا آبورتوس تایپ 1باکتریولوژ در جدول 10 مقایسه ای بین کشتهای مثبت خون، بعنوان شاخص وقوع حتمی بروسلوز و عیار های مختلف تست  2ME  بعمل آمده است و همانطور که از متن آن استنباط  میگردد بیش از 58% موارد کشت خون مثبت در بیمارانی که در بیمارستان لقمان حکیم مطالعه نموده ایم در رابطه با عیار های2ME  مساوی یا کمتر از 80 : 1 بوده و این رقم در سوابق کشتهای مثبت چهار ساله انستیتو رازی حتی به 75% هم میرسد و بنابراین ملاحظه، میشود که عبارت " عیار های 40 : 1 تا 80 : 1 ندرتا ممکن است نشان دهنده عفونت های مهم جدول 10 - عیار تست  2ME  در 84 نمونه مثبت از نظر بروسلا ملیتنسیس در بخش بروسلوز انستیتو رازى و بخش عفونى لقمان حکیم تهران کشت خون مثبتکشت نمونه هابیمارستان  لقمانانستیتو رازیعیار تست 2ME 19%02/8%5%1:106/16%12%1:207/16%17%1:407/16%22%1:8025%14%1:1607/16%9%1:32000%1:64001%1:1280 1%1:2560100%100%جمع اخیرباشد" در بیماران ایرانی، به هیچ وجه صدق نمیکند و اگر بخواهیم بر این باور باشیم و براساس این ضابطه عمل کنیم در واقع باید حدود 75% کشتهای مثبت را نادیده گرفته و از درمان این بیماران خودداری کنیم، از طرفی اگر بگوئیم از آنجا که بسیاری از بیماران مبتلا به بروسلوز ناشی از گونه ملیتنسیس در این مملکت، واجد عیار  2ME  کمتر از 160 : 1 هستند، نباید بر عیار160 : 1 و بالاتر، تاکید کنیم بلکه در صورت وجود علائم بالینی و سوابق اپیدمیولوژیک منطبق بر بروسلوز، عیارهای پائینتر از 160 : 1 را نیز با ارزش، تلقی نمائیم با بینش واقع گرایانه، راه صحیح تری را طی کرده ایم و با سرعت بیشتری به تشخیص بیماری و شروع درمان این بیماران نائل میگردیم. نمودار 8 ـ وضعیت آنتى ژن هاى  A  و  M  و حداقل عیار قابل قبول تست رایت در ایرانواکنش پروزون  (Prozone) :یکی از موارد منفی کاذب تست هائی که بر اساس فعل و انفعالات آنتی ژن ـآنتی بادی، انجام میشود واکنش های منطقه ای  (Zonal Reaction) است. به این ترتیب که در اینگونه آزمونها بایستی مقادیر متناسبی از آنتی ژن و آنتی بادی، وجود داشته باشد تا واکنش کاملی صورت گیرد و لذا در صورت وجود مقادیر زیادی آنتی ژن و یا آنتی بادی، نتایج حاصله میتواند به صورت واکنش ضعیف یا منفی، جلوه گر شده و در واقع پاسخ کاذبی به بار آورد و بر اساس این حقایق، در صورتی که طی انجام چنین آزمایشاتی نمونه مورد بررسی به اندازه کافی رقیق نشود مقادیر زیادی آنتی بادی در آن وجود خواهد داشت و با آنتی ژنی که جهت تشخیص آن به کار برده میشودجدول 11 - واکنش های منطقه ای (Zonal Reactions)    واکنش حاصله   مقدار آنتی بادی   مقدار آنتی ژنصورت میگیردمتناسبمتناسبواکنش پروزون با رقیق کردن آنتی بادی، اصلاح میشودزیادمتناسبواکنش (پست زون) با رقیق کردن آنتی ژن، رفع میگرددمتناسبزیادواکنش قابل رویتی ایجاد نخواهد کرد و تنها در صورت رقیق کردن نمونه سرمی مورد بحث، این نقیصه برطرف و جواب واقعی، دریافت خواهد شد و این حالت را واکنش، یا پدیده پروزون می نامند. از طرفی در صورت زیاد بودن  مقدار آنتی ژن مصرفی (در اثر اشتباه آزمایشگاهی) نیز این حالت ایجاد میگردد و طبعا با رقیق نمودن آنتی ژن، برطرف می شود و به واکنش پست زون  (Postzone) موسوم میباشد. قابل تاکید است که به منظور حذف واکنش پروزون، لازم است سرم بیماران تا عیار 1280 : 1 رقیق شود. تست کمبس رایت:بعضی از سرم ها حاوی آنتی بادی های اختصاصی هستند که قادر به آگلوتینه کردن آنتی ژن نمیباشند و با اشغال گیرنده های آنتی ژن از اتصال آگلوتینین ها به آنتی ژن ها و ایجاد آگلوتیناسیون، جلو گیری مینمایند. این آنتی بادی ها را آنتی کر های ناقص، مینامند. طی این واکنش ها با اضافه کردن گلوبولین آنتی هیومن  (AHG) مجموعه آنتی کرها و آنتی ژن هائی که بهم متصل شده ولی واکنش قابل رویتی ایجاد نکرده اند در کنار هم قرار میگیرند و واکنش آگلوتیناسیون، به وقوع می پیوندد. شماى 2 ـ واکنش رایت منفى و کمبس رایت مثبت در بروسلوز مزمن :1 ) آنتی بادی ناقص  +  آنتی ژن ــــ عدم آگلوتیناسیون (  =  تست رایت منفی)2 ) آنتی بادی ناقص  +  آنتی ژن   AHG +  ــــ   آگلوتیناسیون (  =  تست کمبس رایت مثبت) طبق مطالعاتی که در دانشگاه مینه سوتا انجام گرفته است مشخص شده که در سرم افراد مبتلا به بروسلوز حاد، پدیده مزبور، اهمیتی نخواهد داشت ولی در سرم افرادی که به مدت چندین سال مبتلا به بروسلوز فعال بوده اند مقادیر زیادی از این آنتی بادی ها یافت خواهد شد، زیرا طی بروسلوز مزمن، بر خلاف بروسلوز حاد، عمدتا ایمونوگلوبولین  G  افزایش می یابد و مقدار ایمونوگلوبولین  M  یا در حد پائینی قرار دارد و یا اصلا وجود ندارد0 ضمنا در این تست، واکنش پروزون نیز بروز نمیکند و در رابطه با عود بروسلوز، دارای همان ویژگی های تست   2ME  میباشد. موارد استعمال تست کمبس رایت:1 ) مطالعات اپیدمیولوژیک.2 ) تشخیص بروسلوز مزمن. عیار باارزش تست کمبس رایت:در این آزمایش، عیار 40 : 1 بعنوان حداقل عیار باارزش، تلقی، میشود. تست فیکساسیون کمپلمان:  این تست نیز نظیر تست کمبس رایت، عمدتا نشان دهنده آنتی بادی هایکلاسIgG است وعیار16: 1  یا بیشتر آن با ارزش، تلقی میشود. ولی در هفته های اول بیماری، مثبت نمیگردد.تست رزبنگال:اساس این آزمایش عبارتست از مخلوط  کردن حجم های مساوی آنتی ژن و سرم و مشاهده آگلوتیناسیون حاصله بعد از زمان معین و نتیجه این آزمایش، رابطه مستقیمی با نتیجه فیکساسیون کمپلمان دارد. آنتی ژن مورد نظر، شامل آنتی ژن بروسلا آبورتوس تیپ 19 است که با قرمز بنگال (رزبنگال) ، رنگ گرفته است. این تست یکی از آزمایشات مقدماتی خیلی با ارزش است که قبل از انجام سایر آزمایشات سرولوژیک، قابل اجراء میباشد.نحوه قرائت نتیجه آزمایش رزبنگال : منفیعدم وقوع آگلوتیناسیون+  0آگلوتیناسیون پس از 4 دقیقه++  0آگلوتیناسیون بلا فاصله پس از مخلوط  نمودن سرم و آنتی ژنتست پوستى در بروسلوز:"بروسلرژن " نوعی نوکلئوپروتئین و  /  یا ماده پروتئینی مشتق شده از گونه های بروسلا میباشد که تزریق داخل پوستی آن موجب برانگیختن پاسخ حساسیت تاخیری میگردد و در عرض 48 -  24 ساعت به حد اکثر شدت خود میرسد ولی در موارد نادری ممکن است تا 6 -  5 روز بعد، واکنشی ملاحظه نگردد. جهت انجام تست مذکور، مقدار 1/0 میلی لیتر از محلول را به صورت داخل پوستی، تزریق نموده حدود 24 ساعت بعد، نتیجه آنرا ملاحظه و به نحو زیر، قرائت می نمائیم :این تست، در مطالعات اپیدمیولوژیک، مورد استفاده قرار میگرفته و منفی شدن آن موجب حذف بروسلوز از تعداد کثیری احتمالات مختلف، میگردیده ولی با اینحال ارزش تشخیصی محدودی داشته است.گاهی علیرغم وجود بروسلوز، تست جلدی، منفی میباشد و این حالت بیشتر در موارد شدید بیماری و نیز طی آندوکاردیت بروسلائی، مشاهده میشود. -  (واکنش منفی)در صورت عدم بروز واکنش+  (واکنش خفیف)در صورتیکه قطر ادم ، کمتر از 2 سانتیمتر باشد++  (واکنش متوسط)در صورتی که قطر ادم 6 -  2 سانتیمتر باشد+++  (واکنش شدید)در صورتی که قطر ادم به بیش از 6 سانتیمتر برسدشماى 3  نحوه تفسیر تست رایت و 2ME  :تست مورد بحث، موجب افزایش عیار آگلوتینین های بروسلائی میگردد و بررسی بعدی آنها را بی اعتبار میکند. گرچه گونه های بروسلا با فرانسیسلا تولارنسیس ، آنتی ژنهای مشترکی دارند و این آنتی ژنها در آزمایشات سرمی آگلوتیناسیونی، با یکدیگر واکنش متقاطع نشان میدهند ولی در پاسخ تست جلدی، مداخله ای نمیکنند.بطور کلى به دلایل زیر انجام تست جلدى بروسلین، جهت تشخیص بروسلوز، توصیه نمیشود :1 ) ممکن است تا چندین سال پس از ابتلاء به بیماری، مثبت باقی بماند.2 ) باعث افزایش عیار آگلوتینین ها و اغتشاش در تفسیر نتیجه تستهای سرولوژیک، میشود.چند نکته:-  تست 2ME  برای تفکیک بروسلوز حاد از مزمن و یا تماس قبلی با آنتی ژن بروسلا به کار میرود و سودمندترین آزمون بررسی پاسخ درمانی بروسلوز، به حساب می آید.-  با منفی شدن تست رایتی که تا عیار 1280 : 1 رقیق شده باشد. باید به انجام آزمون 2ME  اقدام نکنیم، زیرا در صورت منفی بودن تست رایت،  2ME  نیز منفی خواهد بود.


:: موضوعات مرتبط: ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ایمنی شناسی
ن :
ت : 2012/7/22


برای تشخیص آنتی بادی های ناقص که نمی توانند آنتی زن های نامحلول(سلولی)را به یکدیگر متصل کنند و واکنش قابل رویت در محیط سرم فیزیولوزی به صورت آگلوتیناسیون ایجاد کنند چند راه وجود دارد :

1.     استفاده از سرم آلبومین گاوی که باعث کاهش نیروهای دافعه بین انتی ژن ها می شود

2.     استفاده از بعضی آنزیم ها که بار منفی سطح بعضی سلول ها را کاهش می دهد(حذف اسید سیالیک با بار منفی)

3.     استفاده از سرم کومبس یا سرم آنتی گلبولین که آنتی ژن های پوشیده شده از آنتب بادی های ناقص را بهم می چسباند.

از جمله آزمایشات روتین برای تشخیص آنتی بادی های ناقص عبارتند از :

کومبس رایت برای تشخیص آنتی بادی های ناقص ضد بروسلا ها در بروسلوز مزمن ، کومبس کراس مچ و کومبس مستقیم و غیر مستقیم.

* آنتی بادی های ناقص اکثرا از کلاس IgG می باشند مانند اتوآنتی بادی های گرم و یا آنتی بادی ضد سرم Rh

کومبس مستقیم/غیرمستقیم


Direct coombs (کومبس مستقیم)

برای تعیین آنتی بادی های ناقص متصل بر سطح گلبول های قرمز خون می باشد که در موارد زیر کاربرد دارد:

الف:بیماری های همولیتیکی نوزادان یا erythroblastosis fetalis  که به علت ناسازگاری  خونی خصوصا Rh بین مادر و جنین است.

ب:بیماری کم خونی اتوایمیون hemolytic anemia  ناشی از تولید اتو انتی بادی علیه گلبول های قرمز خودی است.

ج:کم خونی ناشی از مصرف بعضی داروها که با اتصال بر روی گلبول های سرخ تولید اتو آنتی بادی می کنند که به گلبول های قرمز صدمه می زند.

د:واکنش های ناشی از انتقال خون سازگار

ه:واکنش های ناشی از عفونت های ویروسی  و یا علل ناشناخته

اساس آزمایش : هماگلوتیناسیون

روش آزمایش :

خون با ماده ضد انعقادی EDTA تهیه می شود.

EDTA  با گرفتن یون کلسیم در خون از فعالیت سیستم کمپلمان جلوگیری می کند.(کلسیم برای فعال شدن کمپلمان ضروری است).مثال: خون بند ناف نوزاد برای تشخیص بیماری همولیتیکی نوزادان- خون تهیه شده 3 بار با سرم فیزیولوزی شسته می شود- سوسپانسون 2 تا 5 درصد تهیه شده یک قطره از سوسپانسون گلبولی در یک لوله ریخته شده روی آن 2 قطره سرم کومبس می افزاییم.چند دقیقه در حرارت آزمایشگاه مانده سپس یک دقیقه با دور 1000 سانتریفیوژ می کنیم و جواب را با تکان دادن لوله می خوانیم در صورت مشکوک  بودن جواب ، نمونه را روی لام ریخته و با لامل زیر میکروسکوپ مشاهده می کنیم.

   Indirect coombs ( کومبس غیر مستقیم )

تعیین انتی بادی های ناقص در سرم مورد آزمایش است.

موارد کاربرد :

الف:تعیین آنتی بادی های ناسازگار در سرم(مانند Rh در مادران Rh  منفی بر علیه گلبول های Rh  مثبت جنین)

ب: تعیین اتوانتی بادی ضد گلبول قرمز در نتیجه مصرف دارو

د:آنتی بادی های حاصل از واکنش های ناشی از انتقال خون ناسازگار

روش آزمایش:

ابتدا سوسپانسیون 2 تا 5 درصد از گلبول های شسته شده که باید دارای انتی ژن گروه خونی که سرم بیمار احتمالا آنتی بادی آن دارد، تهیه کنیم.مثال :گلبول های سرخ ()Rh مثبت برای تعیین آنتی Rh در سرم مادر Rh منفی  خون  o  درمورد تشخیص آنتی Rh انتخاب می شود زیرا انتی ژن های A و B را ندلرد و آنتی بادی های طبیعی ضد  و  در جریان آزمایش دخالت نخواهند کرد.ابتدا گلبول های سرخ را شسته  و سوسپانسون 2 تا 5 درصد تهیه می کنیم.

مقادیر هم حجم ( ٠/١ سیسی سرم مورد ازمایش + ٠/١ سی سی گلبول سرخ) از سرم گلبول قرمز را در لوله ازمایش ریخته و به مدت یک ساعت در اتو 37 درجه سانتی گراد و یا نیم ساعت در بن ماری 37 درجه قرار می دهیم تا در این فرصت انتی بادی های احتمالی بر روی گلبول های سرخ O متصل شوند و گس از اتمام مدت گلبول ها را 3 بار با سرم فیزیولوزی شسته و از رسوب سلولی یک سوسپانسیون 50 درصد تهیه می کنیم.بر روی ان دو قطره سرم کومبس می افزاییم و پس از سانتریفیوز ( یک دقیقه دور 1000) نتیجه را می خوانیم.

اندازه گیری عیار انتی بادی (تست کمی ) در طول بارداری مادر Rh  منفی انجام می شود نا در صورت بالا بودن تیتر آنتی بادی اقدام لازم صورت گیرد.در تست کمی یک سری رقت از سرم تهیه می کنیم (١/٢، ١/۴ ، ١/٨ ، ١/١۶ ، ...) با هر رقت تهیه شده یک تست انجام می شود.آخرین رقتی که ایجاد اگلوتیناسیون بنماید عیار یا تیتر آنتی بادی ناقص می باشد.عیار 64/1 و بالاتر می تواند باعث واکنش های همولیتیکی در جنین یا نوزاد می گردد.

جواب مثبت کاذب : پدیده رولو و الودگی ظروف و یا معرف ها

جواب منفی کاذب : حداقل 200 تا 500 مولکول آنتی بادی بر سطح هر گلبول قرمز باید متصل باشد تا انتی بادی (سرم کومبس) بتواند عمل کند.عدم وجود مولکول های آنتی بادی به اندازه کافی و یا جداشدن آنتی بادی ها از سطح گلبول های قرمز در اثر شستشوی بیش از اندازه می تواند جواب منفی کاذب ایجاد نماید-گاهی ممکن است به علت شسته نشدن گلبول های قرمز و وجود پروتئین های موجود در خون و یا باقی ماندن آنتی بادی های آزاد ، سرم کومبس خنثی شده و جواب منفی کاذب می دهد.ضعیف بودن سرم کومبس نیز جواب کاذب می دهد.



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، ایمنی شناسی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ایمنی شناسی
ن :
ت : 2012/7/22

این تست به منظور تشخیص سرولوژیک بیماری آرتریت روماتوئید به کار می رود.در سرم بیماران مبتلا به ارتریت روماتوئید پروتئین های غیر طبیعی متعددی وجود دارد که به علت رابطه نزدیک آنها با بیماری مجموعا به نام فاکتور های روماتوئیدی نامیده می شوند.این پروتئین ها عمدتا متعلق به رده IgM ایمنوگلبولینها می باشند ولی امروزه فاکتورهای روماتوئیدی کلاس IgG ، IgA و همچنین IgE نیز شناخته شده اند.این آنتی بادی ها نوعی انتی گلبولین هستند.زیرا عمدتا در مقابل IgG واکنش می دهند.بنا به این تعبیر می توان آنها را آنتی-آنتی بادی یا اتو آنتی بادی به حساب آورد.

وجود فاکتور های روماتوئیدی در سرم منحصرا به بیماری ارتریت روماتوئید نمی باشد.بلکه در بسیارس از بیماری های عفونی مانند اندوکاردیت باکتریایی حاد،برونشیت،آسم،فیبروزریوی،...وبیماری هایی چون مالتیپل مایلوما،لوپوس،اریتروماتوز،سندروم شوگرن،سارکوئیدوز،سیروز کبدی و .. مشاهده می شود.

آنتی ژن مورد استفاده:

معرف RA Latex - در این آزمون سرم بیمار را با ذرات پلی استیرن لاتکس پوشیده از IgG  انسان مجاور می کنند.

در صورت وجود IgM-RF ذرات لاتکس-گلبولین تجمع یافته و آگلوتیناسیون مشاهده می شود

اساس آزمایش:

اساس این آزمون آگلوتیناسیون پاسیو لاتکس می باشد

تفسیر آزمایش:

تجربه نشان داده است کهن روش کیفی اسلایدی هنگامی که سرم فاقد فاکتور روماتوئیدی می باشد بهتر از روش لوله جواب می دهد.در صورتیکه در صورت وجود تیتر پایین فاکتور روماتوئیدی ، روش لوله بهتر جواب می دهد.تیتر فاکتور روماتوئیدی کمتر از 1:20 منفی قلمداد می شود.تیتر 1:20 تا 1:40 مشکوک و تیتر 1:80 و بالاتر مثبت می باشد.

روش های معمول آزمایشگاهی قارد به تشخیص فاکتور روماتوئیدی در سرم حدود 20% از بیماران مبتلا به ارتریت روماتوئیدی نمی باشند.بنابراین منفی شدن این ازمون دلالت بر سالم بودن قطعی شخص نمی کند.حدود1-4 % افراد طبیعی با روش لاتکس-گلبولین از نظر فاکتور روماتوئیدی مثبت می شوند.درصورتیکه این نسبت با روش رز-والر تنها 1% می باشد.پس ازمون رز-والر مثبت کاذب کمتری دارد.

تفسیر نتایج آزمون، هنگامی که تیتر فاکتور روماتوئیدی بالا باشد ، چندان مشکل نیست ولی در صورت پایین بودن تیتر آن تفسیر با مشکل مواجه می شود به همین دلیل همیشه تفسیر بایستی با توجه به علائم و شواهد فیزیکی و بالینی صورت گیرد.

موارد مثبت و منفی کاذب :

-وجود فاکتورهای روماتوئیدی نهفته و یا فاکتورهای روماتوئیدی غیر آگلوتیناسیون ( از کلاس هایی غیر از IgM پنتامر)

-در ماه های اولیه بیماری ممکن است فاکتور روماتوئیدی در سرم مشاهده نشود ولی در مایع مفصلی ملتهب این فاکتور موجود می باشد.

-حرارت دادن ناقص سرم جهت غیر فعال کردن کمپلمان ( باقی ماندن C1q در سرم و آگلوتیناسیون کاذب ذرات لاتکس

-انعقاد ناقص خون بیمار و باقی ماندن فیبرینوزن در سرم که میتواند موجب آگلوتیناسیون کاذب ذرات لاتکس گردد

-اگر PH بافر و آنتی ژن کمتر از 2/8 شود ( در صورت نگهداری غلط) به علت چسبندگی گاماگلبولینها به یکدیگر ، آگلوتیناسیون بروز می نماید.

-وجود بیماری هایی به جز ارتریت روماتوئید که در آن ها فاکتورهای روماتوئیدی مثبت می ش



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، ایمنی شناسی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ایمنی شناسی
ن :
ت : 2012/7/22

رنگ‌آمیزی گرم (به انگلیسی: Gram staining) یکی از مهم‌ترین ومتداولترین روش‌های رنگ آمیزی در میکروبیولوژی است که اولین بار توسط کریستین گرم ابداع شد. دراین رنگ آمیزی باکتری‌ها بر مبنای رنگ باکتری پس ازرنگ آمیزی به دودسته گرم مثبت و گرم منفی تقسیم می‌شوند. رنگ باکتری پس ازرنگ آمیزی به توانایی حفظ رنگ اول وبه عبارتی به ساختمان دیواره سلولی باکتری بستگی دارد. دررنگ آمیزی گرم باکتری‌های گرم مثبت پس ازرنگ آمیزی به رنگ بنفش وباکتری‌های گرم منفی به رنگ قرمز مشاهده می‌شود. گرچه هر دو گروه یعنی باکتری‌های گرم مثبت و منفی دارای دیواره می‌باشند ولی فرق بین این دو گروه مربوط به خواصی است که در ساختمان دیواره سلولی آنها وجود دارد. اساس ساختمان در دیواره سلولی باکتری‌های گرم مثبت یک لایه ضخیمی‌است از پپتیدوگلیکان*[۱]، ولی در باکتری‌های گرم منفی ضخامت آن به حداقل می‌رسد.

 


روش رنگ‌آمیزی گرم

پیش از آغاز رنگ آمیزی نخست باید یک فروتی از محیط کشت خالص باکتری بر روی لام تهیّه کنیم، در ادامه مراحل رنگ آمیزی گرم به قرار زیر هستند:

  • نخست رنگ کریستال ویوله رابه مدت ۳۰ تا ۴۵ ثانیه برروی فروتی باکتری روی لام می ریزیم، درنتیجه همه باکتری‌ها به رنگ بنفش درخواهد درآمد.
  • پس از شستشوی فروتی با آب، رنگ کریستال ویوله را با افزودن لوگول به مدّت ۳۰ تا ۴۵ ثانیه تثبیت می کنیم. لوگل باکریستال ویوله ترکیب شده وایجاد کمپلکس‌هایی می‌نمایید که باعث تثبیت رنگ کریستال ویوله درداخل دیواره سلولی باکتری می‌شود. پس ازاین مرحله، همه باکتریها کماکان به رنگ بنفش مشاهده می‌شوند .
  • مرحله رنگ زدایی:

مهم‌ترین مرحله رنگ آمیزی است. دراین مرحله پس از شستشو لام با آب لام به مدت ۱۵ تا۲۰ ثانیه در معرض موادرنگ زدا مانند الکل استون قرار می‌گیرد سپس با آب مورد شستشو قرار می‌گیرد. درباکتریهای گرم منفی که دارای لایه‌های پپتیدو گلیکان محدود وغشای خارجی غنی از چربی هستند این حلال باعث حذف این لایه‌ها وغشا می‌گردد وباکتری رنگ مراحل قبل راازدست می‌دهد. ولی درباکتریهای گرم مثبت به علت ضخامت زیاد لایهٔ پپتیدوگلیکانی وعدم وجود لیپید فراوان در غشا رنگ مرحله قبل ازغشا خارج نمی‌شود .درنتیجه پس ازاین مرحله باکتریهای گرم منفی بی رنگ ولی باکتریهای گرم مثبت کماکان بنفش باقی خواهند ماند .

  • در انتها سطح فروتی راباسافرانین یا فوشین (قرمز رنگ) به مدت ۳۰ تا ۴۵ ثانیه می‌پوشانیم سپس باآب شستشو داده و پس از خشک شدن بامیکروسکوپ مورد بررسی قرار می‌گیرد. دراین مرحله باکتری‌های بی رنگ (باکتری های گرم منفی) به رنگ قرمز درمی‌آیند وباکتری‌های بنفش (باکتری های گرم مثبت) بدون تغییر رنگ باقی می‌مانند .

 کاربرد رنگ آمیزی گرم

از رنگ امیزی گرم به دو جهت استفاده می‌شود:

  • شناسایی جنس باکتری
  • آنتخاب آنتی بیوتیک مناسب (باکتری های گرم مثبت در مقایسه با باکتری های گرم منفی نسبت به پنی سیلین G حسّاسیت بیشتری دارند)

با این حال همه یباکتری ها را نمی‌توان با رنگ امیزی گرم مشاهده نمود. فهرستی از باکتری های مهم از نظر پزشکی که با رنگ امیزی گرم قابل مشاهده نیستند در جدول زیر امده است.

باکتری های مهم از نظر پزشکی که با رنگ آمیزی گرم قابل مشاهده نیستند

 

نام باکتری

علّت عدم مشاهده باکتری با روش گرم

روش رنگ آمیزی جایگزین

1

مایکوباکتریوم هاشامل مایکوباکتریوم توبرکلوزیس

وجود مقدار زیادی چربی در دیواره سلولی که از نفوذ رنگ جلوگیری می‌کند

رنگ‌آمیزی اسید فاست

2

ترپونما پالیدوم

نازکتر از آن است که دیده شود

میکروسکوپ زمینه تاریک یا آنتی بادی فلوئورسنت

3

مایکوپلاسما پنومونیه

نبود دیواره سلولی

روشی وجود ندارد

4

لژیونلا پنومونیه

عدم دریافت رنگ قرمز

طولانی نمودن مرحله افزودن سافرانین در رنگ آمیزی گرم

5

کلامیدیا از جمله کلامیدیا تراکوماتیس

وجود ارگانیسم های درون سلولی، کوچکی سلول

 

6

ریکتزیا

وجود ارگانیسم های درون سلولی، کوچکی سلول

رنگ آمیزی گیمسا یا سایر رنگ آمیزی های بافتی

 

 



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، میکروب
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, میکروب شناسی
ن :
ت : 2012/7/22

اسید فاست بمعنای مقاومت در مقابل رنگ بری با یک رنگ بر اسیدی می باشد. این خاصیت در باکتریها بسیار نادر است و فقط باکتریهای جنس مایکوباکتریوم و بعضی گونه های جنس نوکاردیا ، اسید فاست هستند. استافیلوکوکوس اپیدرمیس را هم می توان جزء باکتریهای اسید فاست دانست.

بطور کلی در دیواره سلولی باکتریهای اسید فاست مقدار چربی بسیار زیاد است (خصوصا در مایکوباکتریومها) و آنها مقادیر نسبتا زیادی مواد چربی ، مثل اسیدهای چرب ، مومها و چربیهای پیچیده دارند. دیواره سلولی این ارگانیسمها شبیه موم بوده بنابراین نسبتا غیر قابل نفوذ هستند. این نفوذ ناپذیری در برابر مواد ضد عفونی کننده هم به این باکتریها مقاومت بیش از حدی می دهد. همچنین آنها را در برابر خشک شدن مقاوم می کند و برای مدتهای طولانی می توانند در خلط یا دیگر مایعات خشک شده بدن باقی بمانند. ولی باسیل سل توسط پاستوریزاسیون و سترون سازی عادی توسط حرارت با آسانی از بین می رود.

 


دراین رنگ آمیزی بخاطر وجود دیواره سلولی نفوذ ناپذیر مومی ، برای نفوذ دادن رنگ اولیه که کربول فوشین می باشد انجام اقدامات ویزه ای ضروری میباشد. رنگ اولیه همراه با فنل 5% مایع (اسید کربولیک) تهیه می شود تا نفوذ با یاخته تشدید شود. حرارت هم بعنوان یک عامل نفوذ دهنده در اینجا بکار می رود . همینکه رنگ به دیواره سلولی نفوذ کرد ، سلول باکتری بخاطر خاصیت اسید فاست بودن ، علی رغم بکار بردن رنگ برهای قوی رنگ خود را حفظ می کند . سلولها اسید فاست رنگ اولیه را حفظ می کنند و در زیر میکروسکوپ برنگ قرمز دیده می شوند . در صورتیکه میکروبهای غیر اسد فاست رنگ ثانویه را جذب کرده و به رنگ آبی در می آیند.

روش رنگ آمیزی اسید فاست :

1-        ابتدا یک گسترش از باکتری روی لام تهیه کنید.

2-        بعد از طی کردن مراحل تثبیت با حرارت ، سطح لام را با رنگ کربول فوشین آغشته کنید.

3-        لام را حرارت دهید تا رنگ تبخیر شود(شعله را وارونه کنید و از روی رنگ بطور مکرر عبور دهید ) با شروع تبخیر رنگ از روی لام دوباره شعله را از روی رنگ عبور دهید و بعد آنرا دور کنید و اجازه ندهید رنگ بجوشد یا گستره خشک شود . به موازات تبخیر رنگ از روی لام ، کربول فوشین بیشتری به آن اضافه کنید. این عمل باید 5 دقیقه ادامه یابد.

4-        لام را سرد کنید بعد شستشو دهید تا نشکند.

5-        لام را کج کنید تا رنگ اضافه خارج شود و بعد آنرا بشوئید.

6-        سطح لام را با اسید- الکل آغشته کنید. ماده رنگ بر در این رنگ آمیزی HCL 3% در اتانول 95% است که این اسید الکل یک رنگ بر بسیار قوی است  و بگذارید 15 تا 30 ثانیه بماند . لام را با زاویه 45 درجه نگهدارید و محلول رنگ بر را قطره قطره روی آن بریزید . اگر خروج رنگ قرمز با محلول رنگ بر ادامه یافت دوباره لام را با اسید الکل آغشته کنید . زمانی که دیگر رنگ قرمز خارج نشد مرحله بعدی را انجام دهید . معمولا رنگبری کامل مایکوباکتریوم مشکل است .

7-        لام را شستشو دهید .

8-        سطح لام را با آبی متیلن لوفلر (رنگ ثانویه) آغشته کنید و بگذارید 1 دقیقه بماند.

9-        رنگ را خالی کرده و لام را بشوئید.

10-    لام را با کاغذ خشک کن به آرامی خشک کنید یا بگذارید در حالت زاویه دار در مجاورت هوا خشک شود.

گسترش را میکروسکوپ و روغن سدر بررسی کنید.

طرز تهیه رنگها و محلولها :

-            کربول فوشین                      

فوشین بازی                         3/. گرم

اتانول 95%                         10سی سی

فنل متبلور                           5 گرم

آب مقطر                             95 سی سی

فوشین را در اتانول حل کنید . در ظرف دیگر بلورهای فنل را در آب حل کنید بعد دو محلول را با هم کاملا مخلوط کنید.

-            رنگ بر اسید - الکل

اسید HCL 37%                  3 سی سی

اتانول 95%                         97 سی سی

اسید را به اتانول اضافه کرده و خوب مخلوط کنید.

-            آبی متیلن لوفلر

آبی متیلن                             3/.گرم

اتانول 95%                         30 سی سی

آب مقطر                             100 سی سی

ابتدا آبی متیلن را در اتانول حل کنید . بعد آب مقطر را اضافه کرده و خوب مخلوط کنید . در پایان محلول را با استفاده از کاغذ صافی و قیف صاف کنید.

 



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، میکروب
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, میکروب شناسی
ن :
ت : 2012/7/22

بعضی از باکتریها ماده لزجی از خود ترشح می کنند که خارج از سلول و پیرامون آن جمع می شود و دیواره سلولی را می پوشاند . این لایه کپسول نامیده می شود که ضخامتهای متفاوت و چسبندگی متغیر دارد. اندازه کپسول به محیط کشت میکروبی بستگی دارد و همچنین باکتریهای بیماریزا ، در بین باکتریهای تولید کننده کپسول ، کپسولهای بزرگتری دارند. جنس این کپسول از پلی ساکارید است که در آب محلول و غیر یونی است .

کاربرد کپسول در باکتریها :

کپسول بعنوان یک سد اسمزی بین باکتری و محیط اطراف آن عمل می کند و در واقع  نقش حفاظتی دارد. کپسول مانع از عمل بیگانه خواری گلبولهای سفید می شود همچنین بعنوان مخزن ذخیره مواد غذایی یا دفع مواد زائد هم می تواند عمل کند.

در تعدادی از باکتریهای بیماریزا ، وجود کپسول شدت بیماریزایی و عفونت زایی را افزایش می دهد و ممکن است حتی این بیماریزایی به وجود کپسول بستگی داشته باشد . مثلا در استرپتوکوکوس پنومونیا اگر توانایی تولید کپسول در باکتری از بین برود این باکتری غیر بیماریزا می شود.

در عمل رنگ آمیزی شرط رنگ گیری یک سلول یونی بودن آن می باشد یعنی وقتی سلول حالت یونی داشته باشد هنگام رنگ آمیزی بین نواحی یونیزه سطح سلول و اجزای یونیزه مولکولهای رنگ پیوند بوجود می آید . در نتیجه بین بارهای مخالف موجود در سطح سلول و مولکولهای رنگ پیوند یونی تشکیل می شود و باکتری رنگ می گیرد . اما چون کپسول را بعلت غیر یونی بودن آن نمی توان رنگ آمیزی کرد در نتیجه برای دیدن آن در زیر میکروسکوپ ، زمینه باکتری رنگ آمیزی می شود و در نتیجه امکان دیدن کپسول باکتری که بصورت بیرنگ ظاهر می شود ، فراهم می شود. این روش را رنگ آمیزی منفی می نامند.

در این روش رنگ آمیزی برای تثبیت گسترش از حرارت استفاده نمی شود . چون در اثر حرارت ، باکتری در داخل کپسول از شکل طبیعی خود خارج می شود.

روش کار در رنگ آمیزی کپسول :

1- روی یک لام تمیز بمقدار مساوی از مرکب چینی و سرم فیزیولوژی را با هم مخلوط کرده و با لوپ (نوک آنس) مقدار کمی از کشت باکتری را به آن اضافه کنید ، سوسپانسیون را به آرامی و کاملا مخلوط کنید و گسترش را پخش کنید و بگذارید در مجاورت هوا خشک شود.

٢-       سطح گسترش را با آبی متیلن لوفلر بپوشانید و بگذارید 3 دقیقه بماند . بعد رنگ اضافی را خالی کرده و بعد با آب مقطر آنرا شستشو دهید. در این هنگام ممکن است مقداری از گسترش نیز شسته شود و این جای نگرانی ندارد چون گسترش ضخیم است و حتما مقداری از آن برای مطالعه شما باقی می ماند.

٣-        لام را با زاویه 45 درجه نگدارید و بگذارید در مجاورت هوا خشک شود . توجه داشته باشید که هیچگاه کاغذ خشک کن را روی آن نکشید.

اگر محیط مایع بود استفاده از سرم فیزیولوژی ضروری نیست .

هنگام مخلوط کردن کشت با مایع به آرامی هم بزنید تا آرایش باکتریها بهم نخورد.

طرز تهیه رنگها و محلولها :

1-        آبی متیلن لوفلر

- آبی متیلن                           3/.گرم

- اتانول95%                        30سی سی

- آب مقطر                           100سی سی

رنگ را در اتانول حل کنید . آب مقطر را به آن اضافه کرده و خوب مخلوط کنید . محلول را با استفاده از قیف از کاغذ صافی عبور دهید.

2-        سرم فیزیولوژی

- کلرور سدیم                       85/.گرم

- آب مقطر                         100سی سی

کلرور سدیم را در آب مقطر



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، میکروب
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, میکروب شناسی
ن :
ت : 2012/7/22

١- پپتون واتر :

افتراقی است.برای جداسازی باکتری های تخمیر کننده ی قند و نمونه های مشکوک به وبا (مدفوعی)استفاده می شود.

2- پپتون واتر قلیایی :

افتراقی است.برای جداسازی vibrio cholera  ( عامل وبا ، قلیا دوست) استفاده می شود.

3- نوترینت آگار :

معمولی است.برای رشد اکثر باکتری هاست.آگار دارد و جامد است.

4- نوترینت براث :

معمولی است. برای رشد اکثر باکتریهلست.فاقد آگار بوده و مایع است.

5 - blood agar :

غنی شده است. باکتری هایی که توانایی لیز کردن  خون را دارن رشد می یابند.(نوترینت آگار + خون)

در واقع با بلاد آگار الگوی هولیز را می توانیم تشخیص دهیم

انواع باکتریها از نظر لیز خون:

a-بتا هولیتیک : لیز کننده ی کامل خون  ←هاله سفید رنگ در plate

b-آلفا هولیتیک : لیز کننده ی ناقص خون   ←هاله سبز رنگ در plate

 non-hemolytic-c : لیز نکننده ی خون ←بدون هاله

6- chocolate agar :

غنی شده است.تحت دمای زیاد (60-70 درجه) به آن خون اضافه می شود.به همین دلیل رنگ قهوه ای شکلاتی می گیرد.

باکتری هایی که نیاز به مواد اختصاصی حاصل از همولیز دارند (مانند نایسریاها و هموفیلوس های پاتوژن ) در شکلات آگار رشد می کنند.

7- modified chocolate agar :

غنی شده است.اگر شکلات آگار را به جای اینکه از پایه ی بلاد آگار بسازیم از تریپتیکاز سوی آگار (TSA)(و یا از مولر هینتون آگار)  بسازیم، شکلات آگار تغییر یافته ساخته ایم.

8- Mac Conkey :

افتراقی و انتخابی است.برای جداسازی خانواده انتروباکتریاسه و لاکتوز مثبت ها و منفی ها استفاده می شود.(رنگشان متفاوت است)

9- ائوزین متیلن بلو (EMB) :

افتراقی و انتخابی است.برای جداسازی باکتری های گرم منفی به کار می رود.مثلا اکلای در این محیط رنگ و جلای فلزی میگیرد.

10-Thayer-Martin :

انتخابی است.برای جداسازی باکتری های گرم منفی است.حاوی آنتی بیوتیک است.

بقیش اینجاست


ادامه مطلب
[ سه‌شنبه ۱٥ تیر ۱۳۸٩ ] [ ۳:٥۳ ‎ب.ظ ] [ افضل نیا ]



محیط های کشت را از نظر قوام به سه گروه تقسیم می کنیم:

اولین گروه مایع هستند که براث نامیده می شوند مانند نوترین براث- مولر هینتون براث 

در این نوع محیط های کشت که به صورت سوسپانسیون هستند حرکت دیده نمی شود.

دومین گروه جامد هستند که آگار نامیده می شوند مانند نوترین آگار- مولر هینتون آگار



سومین گروه محیط کشت های نیمه جامد هستند که مقدار آگار آن ها نسبت به محیط جامد کمتر استیک تا پنج درصد آ)گار دارند). 


این نوع محیط های کشت زمانی استفاده می شوند که بخواهیم حرکت باکتری ها را مشاهده کنیم.

محیط های کشت باکتری را از نظر نوع مواد تشکیل دهنده و از نظر کاربرد به چهار دسته تقسیم می کنند:

محیط کشت پایه (Basic Media) :
این محیط کمترین مقدار مواد غذایی برای رشد باکتریها را دارد . و مبنای تهیه انواع و اقسام محیطهای کشت می باشد . اکثر انواع باکتریها در آن رشد می کنند زیرا فاقد ماده ضد میکرب است . مانند محیط نوترینت آگار ، نوترینت براث . 

محیط کشت غنی کننده (Enrichment Media) :
محیط مقوی بوده که دارای مواد تغذیه ای زیادی نظیر ویتامین ها ، لیپید ها ، اسید های آمینه برای رشد باکتری است . بنابراین تعداد زیادی از باکتریها روی آن بخوبی رشد می کنند . مانند شکلات آگار، بلادآگار . 

محیط کشت افتراقی (Differential Media) : 
محیط کشت تشخیصی بوده که کلنی باکتریهای مختلف روی آن کاملا از همدیگر متمایز می گردد. مانند محیط E.M.B ، M.c این محیطها دارای املاح صفراوی ، قند و معرف شیمیایی هستند که باکتریهای لاکتوز مثبت برروی آنها کلنی های صورتی رنگ و باکتریهای لاکتوز منفی نظیر سالمونلا ، شیگلا بر روی این محیط ها کلنی های سفید رنگ تشکیل می دهند . از محیطهای افتراقی دیگر محیط TSI ، سیمون سیترات را میتوان نام برد . این محیط ها برای رشد باکتریهای گرم - منفی روده ای (انتروباکتریاسه) مناسب هستند . چون وجود املاح صفراوی در محیط مانع از رشد باکتریهای گرم مثبت در محیط می شوند.




محیط کشت اختصاصی (Special Media) :
این محیطها برای رشد باکتریهای خاصی مناسبند . از این محیطها برای ایزوله نوع خاصی از باکتری در یک مخلوط میکربی استفاده می شود . مانند محیط s.s آگار که برای جدا کردن سالمونلا و شیگلا بکار میرود یا مانیتول سالت آگار که برای تشخیص گونه بیماریزای استافیلوکوکوس اورئوس استفاده می شود . 

محیط کشت انتخابی : (Selective Media )
محیط هایی وجود دارند که دارای یک ماده مهار کننده رشد می باشند این مواد رشد تمام ارگانیسم ها بجز ارگانیسم مورد نظر را مهارمی کنند . درمرحله اول از رنگ هایی که دارای خواص ضد میکروبی هستند استفاده می شود ودر مرحله بعد استفاده از آنتی بیوتیک ها و مرحله آخر شامل وارد کردن مواد ترکیبی به محیط کشت جهت فعالیتهای متابولیکی ارگانیسم مورد نظر می باشد . از آنجا ئیکه این محیط ها جهت ارگانیسم مورد نظر انتخاب شده اند و برای سایر ارگانیسم ها مضر می باشند آنها را محیط های انتخابی می نامند . مثالی از این نوع محیط ها ، محیط کشت فنیل اتیل الکل آگار است که از رشد باسیل های گرم منفی هوازی و بی هوازی اختیاری ممانعت بعمل آورده و به ارگانیسم های گرم مثبت اجازه رشد می دهد . 



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، میکروب
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش
ن :
ت : 2012/7/22


1-تست کاتالاز :

به منظور جداسازی باکتری های تجزیه کننده H2O2 .

محلول 3% H2O2 +یک لوپ از باکتری روی لام :

-خروج گاز  کاتالاز +

-عدم خروج گاز  کاتالاز –

2-تست اکسیداز :

به منظور جداسازی باکتری های اکسید کننده .

روی دیسک مخصوص با لوپ چوبی کلنی های کمی از باکتری می گذاریم :

-ارغوانی   اکسیداز +

-بدون تغییر رنگ   اکسیداز –

3- تست کوآگولاز :

به منظور جداسازی باکتری های Coagulator یا لخته کننده سرم خون.

رقیق کردن سرم انسانی 4 الی 5 بار+ انکوباسیون 37 درجه + باکتری :

- ایجاد لخته  کوآگولاز +

- بدون لخته  کوآگولاز –

4- تست اوره آز:

به منظور جداسازی باکتری های حاوی آنزیم اوره آز.

تست اوره آز :

Rapid-: بیوپسی از معده برای تشخیص H.pylori

-معمولی و متعارف :در محیط کشت(پلیت ) انجام میگیرد.

اوره آگار + باکتری :

-تولید CO و آمونیاک تغییر رنگ اندیکاتور اوره آز+

-بدون تغییر رنگ  اوره آز –

5-تست سیترات :

به منظور جداسازی باکتری های استفاده کننده از چرخه گلی اکسیدات و سیترات به عنوان منبع کربن.

محیط کشت سیمون سیترات (سبز رنگ) + باکتری:

-رنگ آبی  سیترات  +

-رنگ سبز سیترات –

6-تست حلالیت در صفرا :

به منظور جداسازی باکتری هایی که در صفرا حل می شوند .

باکتری + محیط کشت نوترینت براث (زرد)PH=7/2 ،15 تا 30 دقیقه انکوبه شود +یک قطره فنل رد +چند قطره  SDS 10% :

-شفاف شد +

-شفاف نشد  -

7-تست MR ، VP :

به منظور جداسازی انتروباکتریاسه ها.

محیط کشت MR,VP + باکتری در لوله آزمایش +معرف MR +انکوباسیون 37 درجه 24 ساعت :

-هاله قرمز  MR+

-بدون هاله   MR 

8-تست OF :

به منظور تشخیص باکتری های تخمیر کننده قند مانیتول.

نوترینت براث + 5/0 درصد قند مانیتول +معرف یا اندیکاتور :

-PH اسیدی:تخمیر قند و تغییر رنگ   OF+

- بدون تغییر رنگ  OF 



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، میکروب
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, میکروب شناسی
ن :
ت : 2012/7/22

پروتئین الکتروفورز یکی از تستهای پر کاربرد در آزمایشگاه های تشخیص طبی میباشد. این تست که اغلب بر روی سرم خون و گاه بر روی ادرار راندوم یا ادرار ۲۴ ساعته انجام میشود به منظور بررسی حضور یک پروتئین غیر نرمال در بدن و یا فقدان یک پروتئین طبیعی بدن و یا حتی افزایش و کاهش پروتئینها که تحت شرایط و بیماریهای مختلف اتفاق میافتد کاربرد دارد.

 

الکترو فورز پروتئین های ادرار:

همانطور که میدانیم مقدار بسیار کمی پروتئین در ادرار روزانه دفع میشود که این میزان بسیار ناچیز بوده و با روشهای معمول بررسی پروتئین ادرار قابل ارزیابی نمیباشد. ولی این میزان تحت شریط اسیب های کلیوی افزایش میابد و قابل ردیابی و البته اهمیت میباشد. شرایطی مانند بیماری کلیوی اولیه، بیماری های اتوایمیون که نهایتا منجر به درگیری کلیه شوند و التهابات مزمن همه از جمله شرایطی هستند که باعث افزایش دفع پروتئین از ادرار میشود. همچنین بیماری دیگری که از اهمیت بسیار زیادی برخوردار میباشد بیماری مولتیپل میلوما میباشد. این بیماری یک نوع بدخیمی در سلولهای تولید کننده انتی بادی است که این سلولها شروع به تولید گاماگلبولینهای منوکلونال کرده که در ۷۵ ٪ از موارد این پروتئینها شامل زنجیره سبک آنتی بادی نیز میباشد و در نتیجه این زنجیره ها از کلیه عبور کرده و وارد ادرار میشود.

موارد درخواست پروتئین الکتروفورزادرار:

معمولا در صورت وجود علائمی مبنی بر مولتیپل میلوما مانند درد استخوانها و مفاصل، شکستگی های بدون دلیل استخوانها، آنمی، فتق و علائمی از این قبیل این تست در خواست میشود. همچنین در موارردی به عنوان یک تست تکمیلی در دنبال کردن نتایج غیر نرمال سایر تستهای آزمایشگاهی مانند کاهش آلبومین سرم، افزایش یا کاهش پروتئین توتال سرم و افزایش پروتئین ادرار، افزایش کلسیم خون و کاهش گلبولهایسفید و قرمز خون درخواست میشود. معمولا در صورت تائید حضور ناهنجاری و افزایش در باند گاماگلبولینهای الکتروفورز پروتئینهای ادرار روشی دیگر از الکتروفورز به نام Immunofixation Electrophoresis انجام میشود. این تست تائیدی اغلب در موارد مولتیپل میلوما کاربرد دارد.

الکتروفورز پروتئینهای سرم در موارد بیماری های اتوایمیون، بیماری های کبدی و کلیوی، التهابات حاد و مزمن در خواست میشود

. روش انجام تست:

برای انجام این تست ابتدا نمونه مورد نظر که ادرار یا سرم بنا به در خواست پزشک میباشد را به دمای اتاق رسانده و سپس مراحل انجام کار را به دقت دنبال میکنیم. مراحل به ترتیب زیر میباشند:

۱- کاغذ استات سلولز که به صورت ژل هایی هستند که برای ۸ نمونه اغلب کاربرد دارند در بافر مخصوص به مدت ۱۰ دقیقه خیسانده.

۲- بعد از ۱۰ دقیقه این کاغذ را از محلول در اورده و بین ۲ کاغذ خشک کن آرام قرار میدهیم تا نم گیری مختصری انجام شود ولی کاغذ نباید خشک شود.

۳--در این مرحله نمونه را توسط اپلیکاتور خاصی که به منظور نمونه گذاری استفاده میشود برروی کاغذ منتقل میکنیم. لازم است که نمونه ها ۵/۱ سانتیمتر از لبه کاغذ و حداقل ۱ سانتیمتر از کناره ها فاصله داشته باشند.

۴--سپس ژل را برگردانده و از پشت داخل تانک الکتروفورز که حاوی بافر مخصوص است قرار میدهیم به طوریکه نمونه در سمت کاتد باشد.

۵- به وسیله ۲ لام تمیز و کاغذ صافی پلی را برای ارتباط بهتر بافر با ژل تهیه میکنیم.

۶-تانک را به منبع تغذیه متصل نموده و با تنظیم دستگاه روی ولتاژ مناسب ( ۱۶۰ ولت) که شدت جریانی حدود ۶-۴ آمپر را فراهم کند جریان الکتریکی برقرار میشود. بعد از چند بار مصرف بافر جریان افزایش میابد که در این زمان بافر تانک باید تعویض گردد و از بافر تازه استفاده نمود.

۷-- بعد از طی زمان حدود ۲۰ دقیقه دستگاه را خاموش کرده و مراحل رنگ آمیزی، رنگ بری، آب گیری وشفاف سازی را انجام میدهیم.

۸- در نهایت باندها به وسیله اسکنر و برنامه مخصوص قرائت میشوند.

در الکتروفورز پروتئین ۵ باند تشکیل مشود که شامل آلبومین ، الفا-۱ گلوبولین، الفا-۲ گلبولین، بتا گلبولبن و گاما گلبولین میباشد. البومین عمده پروتئنیها را تشکیل داده و نزدیک ترین باند به سمت اند را تشکیل میدهد.

http://howardhughes.trinity.duke.edu/uploads/assets/gel_electrophoresis_2(1).jpg

 

تصاویر جدید زیباسازی وبلاگ , سایت پیچک » بخش تصاویر زیباسازی » سری  ششم www.pichak.net کلیک کنید


شرایط کاهش و افزایش پروتئین های مختلف:

 ۱-البومین

۱-۱ افزایش آلبومین در شرایط دهیدراتاسون بدن اتفاق میافتد.

۲-۱ کاهش آلبومین : تحت شرایطی مثل سوء تغذیه و سوء جذب، بارداری، بیماریهای کلیوی و کبدی، التهابات و سندرم از دست دادن پروتئین

۲-الفا ۱ گلبولین:

۱-۲ افزایش: بیماری التهابی حاد و مزمن.

۲- ۲ کاهش: بیماری کبدی حاد، امفیزم که در اثر کمبود آلفا-۱ آنتی تریپسین میباشد.

 ۳- الفا ۲ گلبولین:

۱-۳ افزایش: سندرم نفروتیک، التهابات حاد و مزمن

۲-۳ کاهش: بیماری کبدی شدید، همولیز ( کاهش هاپتوگلوبین

 ۴- بتا گلبولین

۱-۴ افزایش: انمی فقر آهن، هایپرکلسترولمی

۲-۴ کاهش: سیروز و سوء تغذیه

 ۵- گاما گلبولین

۱-۵ افزایش: شامل افزایش پلی کلونال در موارد : آرتریت روماتوئید ، لوپوس، بیماری های کبدی مزمن، التهابات حاد و مزمن،سیروز و افزایش منوکلونال شمال مولتیپل میلوما و ماکروگلبولینمی والدنشتروم.

۲-۵ کاهش : نقص ایمنی اکتسابی و اختلالات ارثی نقص ایمنی.



:: موضوعات مرتبط: دستگاه ها، ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش
ن :
ت : 2012/7/20
کروماتوگرافی با لایه نازک نوعی ازکروماتوگرافی جذب سطحی است که در این روش از صفحات با ضخامت نازک استفاده می‌شود و موقعیت اجزای جدا شده روی صفحه مشخص می‌گردد. ذرات روی لایه باید تراکم زیادی داشته باشندو همسان و کوچک باشند. قائم ساکن اغلب از جنس سلولزاست که برای جدا سازی مولکول‌های هیدروفیلی مثل هیدرات‌های کربن،اسیدهای آمینه،مشتقات اسید نوکلئیک وموادمعدنی استفاده می‌شود. در سال 1938ایزومیلووشرایبدهاستفاده ازیک جاذب کروماتوگرافیبه شکل یک لایه نازکتثبیت شده بر روی یک تکیه‌گاه محکم و بی‌اثر را پیشنهاد کرده‌اند و در سال 1951 کیرشنر ، میلر ، و کلر ، ترپن‌ها را بر روی یک «نوار کروماتوگرافی» جدا کردند. این نوار ازیک باریکه کوچک شیشه‌ای با جاذب مخلوط بانشاسته یاگچ شکسته‌بندی، که به عنوان چسباننده عمل می‌کند، پوشیده شده بود. 
طرز به کار بردن باریکه‌ها مانند روش به کار بردن کاغذکروماتوگرافی کاغذی بود و در واقع هدف اولیه استفاده از روش لایه نازک به کار بردن روش‌هایکروماتوگرافی تقسیمی و کاغذی در یک سیستم جذب سطحی بوده است. در اواخر دهه 1950 استال ،روش‌های ساده‌ای را برای تهیه صفحات اختراع کرد و نشان داد که کروماتوگرافی لایه نازک می‌تواند برای بسیاری ازجداسازی‌هابه کار رود. 

مکانیزم کار کروماتوگرافی لایه نازک:
در ابتدا لازم است که صفحات کروماتوگرافی تهیه شوند، یعنی جاذبه به صورت لایه نازکی با ضخامت یکنواخت روی یک تکیه‌گاه سفت بی‌اثر پخش شود. معمولا از صفحات شیشه‌ای استفاده می‌شود، البته روش‌های دیگری نیز وجود دارد. جاذب جامد بصورت پودر ریز را با آب وگاهی با یک مایع فرار، به صورت خمیر در می‌آورند، و آن را به وسیله دستگاه‌های پخش کننده تجارتی یا یک پخش کننده خانگی ساده یا حتی تنهابا استفاده از دست روی صفحه پخش می‌کنند. تهیه لایه با استفاده از روش پاشیدن یافرو بردن نیز امکان‌پذیر است.صفحه پوشیده از خمیر را خشک و با گرم کردن درحدود 100 ، به مدت از قبل تعیین شده ، آن را فعال می‌کنند. محلولی از نمونه در یک حلال فراررا به وسیله یک پیپت یاسرنگ روی صفحه قرار می‌دهند. وقتی که لکه خشک شده صفحه را بطور عمود در مخزن مناسب طوری قرار می‌دهند که لبه پایینی آن درفاز متحرک انتخاب شده فرو رود، بدین ترتیب جداسازی مواد با استفاده از روشکروماتوگرافی صعودی انجام می‌شود. اگر از یک دستگاه پیچیده‌تر استفاده شود،می‌توان کروماتوگرافی نزولی یا افقی را انجام داد، ولی این روش‌ها کمتر متداول هستند. در پایان عمل ، حلال را از صفحه تبخیر می‌کنند ولکه‌های جدا شده را به وسیله روش‌های فیزیکی یا شیمیایی ، به ترتیبی که درکروماتوگراف‌های کاغذی به کار می‌روند، آشکار و شناسایی می‌کنند. شیوه عملی لازم دراین روش ، بجز تهیه صفحات ، بسیار شبیه روشکروماتوگرافی کاغذی است. 


مقایسه کروماتوگرافی لایه نازک با انواع کروماتوگرافی: 
- مقایسه با کروماتوگرافی ستونی جذب سطحی : کروماتوگرافی ستونی جذب سطحی متداول ، فرآیندی کند استو مقادیر نسبتا زیادی از جاذب و نمونه لازم دارد. پیشرفت‌های اخیر در سیستم‌های باکارایی بالا مطمئنا مشکلات سرعت ، مقیاس و شناسایی را از بین برده‌اند. ولی این سیستم‌ها قیمت خیلی زیادی دارند و دستگاه مربوط به آنها بسیار پیچیده است. درکروماتوگرافی لایه نازک تنها مقادیر کمی از جاذب و نمونه لازم است، دستگاه ساده وارزان است. لکه‌های جدا شده در روی صفحه مانندکروماتوگرافی کاغذی آشکار می‌شوند بنابراین ، معمولا جمع‌آوری اجزا لازم نیست. با وجود این هیچ اشکالی در انجام جدا سازی‌های مقدماتی وجود نداشته وجداسازی مواد با افزایش ضخامت لایه و یا به کار بردن مقدار زیادی از نمونه ، بیشترانجام می‌گیرد. بعد از جداسازی مواد ، به دست آوردن یک جسم بطور مجزا به طریق فراشیدن و جمع ‌آوری آن قسمت از لایه که جسم بر روی آن جذب شده ، ساده است. بعد ازاین عمل می‌توان جسم را در یک حلال مناسب استخراج کرد.

- مقایسه با کروماتوگرافی کاغذی: روش لایه نازک دارای مزیت عمده سرعت بیشتر ، در اکثر موارد ،جداسازی مواد بهتر می‌باشد. زمان متوسط برای حرکت حلال به مقدار 10 در کروماتوگرافی لایه نازک روی سیلیکاژل 30 – 20 دقیقه است، در صورتی که همان جداسازی مواد بر روی یک کاغذ سریع ممکن است 2 ساعت طول بکشد. جداسازی موادبهتر به این واقعیت مربوط می‌شود که جاذب در کروماتوگرافی لایه نازک دارای ظرفیت بیشتری نسبت به کاغذ در کروماتوگرافی کاغذی است. بنابراین لکه‌های جدا شده شکل واندازه کله اصلی را به طور نسبتا زیادی حفظ می‌کنند و پخش شدن وابسته به کروماتوگرافی تقسیمی روی کاغذ در لایه نازک صورت نمی‌گیرد.

کاربرد کروماتوگرافی لایه نازک :
کروماتوگرافی لایه نازک پر کاربردترین روشدرصنایع داروسازیبرای تمام اندازه‌گیری‌هایمهم وتعیین درجه خلوص محصولاتاست. هم‌چنین ،کاربرد گسترده‌ای در آزمایشگاه‌های بالینی پیدا کرده است و ستون فقرات مطالعاتمتعددزیستشناسی وزیست شیمیاییشده است. بالاخره ، کاربردگسترده‌ای در آزمایشگاه‌های صنایع شیمیایی پیدا کرده است.



:: موضوعات مرتبط: ازمایش
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش, lab, science
ن :
ت : 2012/7/20

تست بررسی سدیمانتاسیون گلبولهای قرمز خون(  ESR )یکی از تستهای رایج در آزمایشگاه های تشخیص طبی میباشد که بنا به درخواست پزشک برای بسیاری از بیماران  انجام میشود. این تست یک تست ارزان قیمت و البته غیر اختصاصی میباشد که نتایج آن همراه با نتایج سایر تستها ارزشمند و کمک کننده میباشد.  ESR تحت شرایطی مانند بیماری های اتو ایمیون به ویژه روماتیسم مفصلی، در عفونتها، التهابات حاد و مزمن و سرطانها افزایش میابد بنابراین با تنها افزایش میزان رسوب گلبولهای قرمز به تشخیص دقیقی نمیتوان دست یافت.سرعت رسوب گبولهای قرمز خون بر حسب میلیمتر بر ساعت میباشد. در این تست خون گرفته شده همراه با ضد انعقاد سیترات سدیم  در لوله های بلند و باریکی کشیده شده و به صورت عمودی روی پایه های سدیمان قرار داده میشود. پیپت های ESR پیپت های بلندی هستند که از قسمت سر به انتها از 0 درجه بندی شده اند. خون داخل پیپت ها تا عدد 0 کشیده شده و بعد از طی 1 ساعت میزان رسوب گلبولها از عدد 0 تا جایی که پلاسما شفاف وجود دارد خوانده میشود.

موارد درخواست تست:

این تست در موارد مشاهده علائمی مبنی بر التهابات و یا بدخیمی ها و همچنین علائم مربوط به رماتیسم مفصلی مانند درد و ورم مفاصل در خواست میشود. لازم به ذکر است که با توجه به غیر اختصاصی بودن این تست  حتما همراه با سایر تستهای ارزشمند و کمک کننده به تشخیص نهایی مانند الکتروفورز پروتئینهای سرم، اندازه گیری فیبرینوژن و ... بنا به علائم بیمار درخواست میشود. همچنین بعد از تشخیص بیماری این تست به منظور ارزیابی میزان پاسخ به درمان در فرد بیمار به صورت دوره ای درخواست میشود. کاهش ESR  از مقدار قبلی نشانه از بهبودی و افزایش مجدد  آن نشانه ای از عود بیماری میباشد.مقدار نرمال ESR در مردان تا 10 و در زنان تا 20 میلیمتر بر ساعت میباشد.

                       

 CRP :CRP یکی از پروتئینهای فاز حاد بوده که مانند ESR یک تست ارزشمند در موارد التهابات محسوب میشود و حتی میتوان گفت که این تست از ESR ارزشمندتر میباشد زیرا به محض بروز هر گونه التهابی در بدن افزایش یافته و به مجرد کاهش التهاب و بهبودی میزان آن کاهش میابد بنابر این علی رغم غیر اختصاصی بودن از حساسیت خوبی برخوردار میباشد. بنابراین همراه با تست ESR تست CRP نیز انجام میشود. سایر تستهای همراه با ESRبنا به علائم بیمار شامل تست RF به منظور بررسی رماتیسم مفصلی, تست ANAو سایر تستهای اتوایمیون به منظور بررسی اختلالات اتوایمیون، اندازه گیری سطح فیبرینوژن ، الکتروفورز پروتئین سرم، CBC و سایر تستها میباشد.

موارد افزایش ESR: افزایش ESR نشانه ای از افزایش گلبولینها و یا فیبرینوژن پلاسما بوده و نیاز به بررسی های بیشتری دارد.

1- افزایش خفیف در التهابات خفیف و جزئی، حاملگی و آنمی. در آنمی ها به دلیل اینکه میزان گلبولهای قرمز کم میشود دافعه بین این سلولها کمتر از حالت عادی شده و بنابراین میزان رسوب افزایش میابد حال اینکه در پلی سیتمی به دلیل افزایش در تعداد اریتروسیتها دافعه بین سلولی بیشتر شده و این امر باعث کاهش رسوب و کاهش ESR میگردد.

2- افزایش شدید این تست میتواند بیانگر افزایش در پروتئین های خون از جمله گلبولینها باشد. افزایش گلبولینها در مواردی مانند عفونتها، مولتیپل میلوما، ماکروگلبولنمی والدنشتروم ( در این مورد حتی در غیاب التهاب افزایش ESR باز هم دیده میشود.)  و رماتیسم مفصلی دیده میشود.

3-در زنان معمولا میل به افزایش در ESR بیشتر بوده و در دوران قاعدگی و بارداری میزان آن افزایش میابد.

4- داروها شامل دکستران، متیل دوپا، تئوفیلین، پنیسیلین پروکاینامید و داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی باعث افزایش ESR میگردند.

*کاهش ESR معمولا حالت مهمی نبوده و گاهی در موارد پلی سیتمی، لکوسیتوز و ناهنجاری گلبولهای قرمز مانند سیکل سل دیده میشود. همچنین داروهایی مانند آسپیرین، کورتیزون و کینیون باعث کاهش ESR میگردند.



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، هماتولوژی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, هماتولوژی, lab, science
ن :
ت : 2012/7/18

CBC

 معمولاً این آزمایش شامل اجزای زیر است:  

Hb, Hct, RBC count, WBC count, platelet, 5 MCV, 6 MCH, 7 MCHC, 8 RDW   

بحث ما بیشتر در خصوص تفسیر پارامترها و ایندکس‌های هماتولوژی است چون اغلب همکاران با شمارش RBC و WBC میزان هموگلوبین و هماتوکریت آشنا هستند، لذا ازMCV آغاز می‌نمائیم.  

 MCV : عبارت است از حجم متوسط گلبول‌های قرمز.   

 میزان طبیعی MCV = fl 96-80 اســـــــــــت fl] ( femtoliter ) واحــــــد سنجش MCVبوده و معادل lit 15- 10 است .   

 نحوه اندازه‌گیری MCV دستگاههای هماتولوژی حجم تعداد زیادی از RBC ها را اندازه‌گیری کرده و میانگین آنها را محاسبه می‌‌نمایند.    

 تفسیر: با استفاده از MCV می‌توانیم گلبول‌های قرمز را از نظر حجم در سه گروهNormocyte ، Microcyte و Macrocyte قرار دهیم. RBC های محـــــــــــدودة fl 96-80 = Normocyte هستند، بالای 100 ماکروسیت و زیر 80 میکروسیت هستند.   

 •  برای اینکه بتوانیم MCV را درست تفسیر کنیم باید تغییرات آن را در دوره‌های مختلف زندگی بدانیم:  

 در بدو تولد MCV معادل fl 118-103 است، سپس به موازات رشد کودک MCV کاهش می‌یابد و در یک‌سالگی به کمترین حد خود می‌رسد و میزان آن به fl 8 ± 78 می‌رسد.

نکته: باید بدانیم که ایندکس های خونی در هر شخصی ثابت است و تغییراتش نباید از 1 ± تجاوز کند مثلاً اگر MCV فردی fl 85 است، با آزمایش‌های متعدد باید بین fl 86-84 باشد و اگر فرضاً میزان آن 75 شود باید همه چیز مجدداً بررسی شود، با استفاده از فـــــــــــرمول DF 1 و Mentzen index در مطب می‌توان از MCV برای تشخیص فقر آهن از تالاسمی استفاده کرد.   


 

 *اگر DF منفی بود تالاسمی و اگر مثبت بود فقر آهن است.

DF=MCV-RBC-(5 × Hb)-3.4  

 MI= MCV/RBC  

 •  اگر MI زیر عدد 13 باشد تالاسمی و اگر بالای عدد 13 باشد فقر آهن است.  

 MCV معدل اندازه RBC را به ما نشان می‌دهد؛ یعنی ممکن است اگر MCV فردی مثلاً fl 80 باشد، RBC کوچک، بزرگ، یا نرمال داشته باشیم ؛حال چه فاکتوری می‌تواند به ما نشان بدهد که چه میزان RBC های کوچک یا بزرگ داریم، این فاکتور RDW نام دارد.  

 RDW در واقع دامنه پراکندگی حجم RBC ها را به ما نشان می‌دهد.    

 مثال: در دو گروه درسی نمرة چهار دانشجو عبارتند از 20-20 و 0و 0و در گروه دیگر 10-10-10-10 است معدل هر دو گروه 10 است همان چیزی که MCV به ما نشان می‌دهد. اما گروه اول و دوم با هم خیلی فرق دارند ما با S.D یا انحراف معیار می‌توانیم تفاوت این دو را کشف کنیم. در گروه دوم انحراف معیار صفر و در گروه اول انحراف معیار 10 است. بنابراین MCV معدل را به ما می‌گوید ولی RDW انحراف معیار را به ما اعلام می کند. در دستگاه‌های اتوماتیک این انحراف معیار حجم به صورت درصدی از میانگین بیان می‌شود و همانطور که می‌دانیم بیان انحراف معیار بصورت درصدی از میانگین را Coefficient of Variation می‌گویند که عبارت است از 100 ×CV= RDW= SD/MCV لذا RDW که دستگاه آنرا بصورت CV محاسبه می‌کند، نشان می‌‌دهد که چقدر پراکندگی از نظر حجم RBC ها وجود دارد. به عبارت دیگر RDWمعیاری است برای Anisocytosis .   

 تفسیر RDW   

 RDW بطور نرمال زیر 15% است، هرگاه میزان آن بالا رود نشان دهنده آنیزوسیتوز 1 است.  

 وقتی در جواب  بیمار ( Report sheet ) هیپوکروم میکروسیتیک آنمی وجود داشته باشد، دو تشخیص افتراقی داریم :  

 • 1. آنمی فقر آهن  

 • 2. تالاسمی مینور  

 حال اگر RDW بالا باشد (بیشتر از 15%)، به نفع فقر آهن و اگر پایین باشد به نفع تالاسمی مینور است.  

 در برخی مقالات RDW بالا بعنوان یک اخطار اولیه است برای شروع یک آنمی فقر آهن.  

 اگر RDW بین 18-15% باشد، آنیزوسیتوز 1 + است.  

 اگر RDW بین 22-18% باشد، آنیزوسیتوز 2 + است.  

 اگر RDW بیش از 22% باشد، آنیزوسیتوز 3 + است.  

 •  حال اگر MCV بالا باشد و RDW هم بالا باشد یعنی اینکه : 1) RBC ها ماکروسیتیک هستند 2) اختلاف در اندازه‌ها هست. چه تشخیص افتراقی مطرح می‌شود؟ جواب:آنمی مگالوبلاستیک.   

 •  حال اگر MCV بالا ولی RDW طبیعی بود، یعنی اینکه: 

 1) RBC ها ماکروسیتیک هستند 

 2) اختلاف در اندازه ندارند. چه تشخیص‌های افتراقی مطرح می‌شود؟

  1. Aplastic anemia
  2. Anemia of liver dix

Mean Cell Hemoglobin : MCH  

 میانگین میزان RBC Hb ها را نشان می‌دهد.  

 میزان نرمال: 27-31 pg (Pico gram=10 -12 gr)  

 HDW ) 1 :  

 (دامنه پراکندگی هموگلوبین RBC ها و یا انحراف معیار Hb ) .   

 میزان نرمال :HDV 3.4  

 اگر در فردی HDW کمتر از 4/3شد، یعنی RBC ها از نظر وجود هموگلوبین یکدست هستند و اگر HDW بالاتر از4/3 باشد، یعنی RBC ها از نظر محتوای هموگلوبین مختلف هستند ( Anisochromia ). مثال این حالت در ٍ Sideroblastic Anemia است و یا در فقر آهن و در ترانسفیوژن می‌باشند.   

 MCHC : یعنی میزان هموگلوبین در حجم مشخصی از RBC ها  

 میزان نرمال 33-37% gr .  

 •  یکی از شاخص‌های کمبود آهن کاهش MCHC است و ما در هر بیماری که MCHCرا پایین دیدیم، باید به فکر آنمی فقر آهن بیافتیم و هر گاه MCHC بالا بود، باید به فکرspherocytosis باشیم.  

 MPV 2 : حجم متوسط پلاکتی

میزان نرمال: 7.2-11.1 fl  

 برای تفسیر MPV باید همیشه شمارش پلاکتی را در

نظر بگیریم.   

 میزان نرمال شمارش پلاکت:

mm 3 / 10 3 ×400- 150× 100  

 تفسیر MPV  

 الف) حالت اول: PLT بالا، MPV پایین: در برخی بیماری‌ها مثل بیماری‌های کلاژن واسکولار و برخی نئوپلاسم‌ها مثل کانسر Breast ، بیماری هاچکین 2 و برونکوژنیک کارسینوما 3 و برخی نئوپلاسم‌های مخفی این حالت دیده می‌شود.  

 ب) حالت دوم: PLT بالا، MPV بالا: این حالت معیاری برای بیماری‌های میلوپرلیفراتیو مثل CML ، میلوفیبروز، PVC ، Essential thrombocytemia می‌تواند باشد.  

 در این بیماری‌ها پلاکت‌ها به علت نقص در stem cell بزرگ، غول‌آسا و دارای کمبود گرانول ( Hypogranular ) می‌شوند و در لام بصورت توده‌های بزرگ همراه با پاهای کاذب دیده می‌شوند.  

 حالت سوم: PLT پایین، MPV بالا: (یعنی thrombocytopenia ) مثــــــــلاُ PLT= 70/000 و MPV= 16 fl  

 مثال شایع این حالت:  

 از بین رفتن پلاکت‌ها در خون محیطی مثل ITP 4 که مگاکاریوسیت‌ها پلاکت‌های جوان را که size بزرگتری دارند، به خون محیطی می‌‌فرستند.

بیماری برنارد سولوئر 5 (دارای خونریزی و ترومبوسیتوپنی ارثی).  

 • 1. Gray Plateler syn

may hygglin dix   

 حالت چهارم: PLT پایین، MPV پایین یا نرمال: که در این حالت مغز استخوان تنبل است و نمی‌تواند پلاکت کافی بسازد مثل آنمی آپلاستیک. کلاً در بیماری که ترومبوسیتوپنی دارد، دو بیماری در تشخیص افتراقی بیشتر مطرح است و MPV به مادر تشخیص کمک می‌کند:  

 الف) ITP

ب) آنمی آپلاستیک  

 یعنی اگر MPV بالا بود، به نفع ITP و اگر MPV نرمال یا پایین بود، به نفع آپلاستیک آنمی است.  

 PDW : Platelet Distribiution Width : (دامنه پراکندگی حجم پلاکت)  

PDW  : معیاری است که کوچک یا بزرگ بودن پلاکت‌ها را به ما نشان می‌دهد. (مثلRDW ). 

مقدار طبیعی آزمایشات تشخیص طبی

نرمال آزمایش های CBC و بیوشیمی خون و ...


  نرمال CBC  گزارش                           M.KH

نرمال

 

TEST

آزمایش

40- 51درصد  

مردان

HCT

هماتوکریت

37- 46 درصد

زنان

HCT

هماتوکریت

31- 43 درصد

کودکان

HCT

هماتوکریت

13.2 - 16.5

مردان

HB

هموگلوبین

12-15.2

زنان

HB

هموگلوبین

11-14.3

کودکان

HB

هموگلوبین

4.3 - 6.2میلیون

مردان

RBC

شمارش گویچه های قرمز

3.8- 5.5میلیون  

زنان

RBC

شمارش گویچه های قرمز

3.7- 5.3 میلیون

کودکان

RBC

شمارش گویچه های قرمز

هزار 10 - 4.1

-

WBC

شمارش گلبولهای سفید خون 

N=50 -70 L=25- 40

M =3 - 8 E =1- 4

B =0-1

بزرگسالان

D.WBC

شمارش افتراقی گویچه ای سفید

هزار 450 - 140

 

PLT

شمارش پلاکت ها

82 - 102

مردان

MCV

میانگین حجم یک گویچه قرمز

78 -101

زنان

MCV

میانگین حجم یک گویچه قرمز

27- 31

-

MCH

غلظت هموگلوبین یک گویچه قرمز

31- 35

-

MCHC

میانگین هموگلوبین یک گویچه قرمز

11.5-14درصد 

-

RDW

گستره تغییرات اندازه گویچه های(قرمز(آنیزوسیتوز

Normal Reference Range Table

Hematology Tests

 Blood Gas

 Thyroid


Chemistry
 Urinalysis
 Endocrine
 
Cardiac Tests
 CSF
 Miscellaneous
Hematology Tests
Hematocrit (Hct)
 
 40-52% (Male)
 
 37-46% (Female)
 
 31-43% (Child)
 
Hemoglobin (Hgb)
 
 13.2-16.2 gm/dL (Male)
 
 12.0-15.2 gm/dL (Female)
 
Red Blood Cell Count (RBC)
 
 4.3-6.2x106/µL (Male)
 
 3.8-5.5x106/µL (Female)
 
 3.8-5.5x106/µL (Infant/Child)
 
White Blood Cell Count (WBC)
 
 4.1-10.9x103/µL

 Diff

 Polymorphonuclear Cells (polys)
 35-80%

 Immature Polys (bands)
 0-10%

 lymphocytes (lymp)
 20-50%
 

 monocytes (mono)
 2-12%
 

 eosinophils (eos)
 0-7%
 

 basophils (bas)
 0-2%
 
Platelet Count (Plt)
 
 140-450x103/µL
 
Red Cell Distribution Width (RDW)
 Coefficient of variation
 11.5-14.5%
 

 standard deviation
 35-47 fL
 
RBC Mean Cell Volume (MCV)
 
 82-102 fL (Male)
 
 78-101 fL (Female)
 
Mean Cell Hemoglobin Concentration (MCHC)
 
 31-35 gm/dL
 
CD4+
 
 31-63%
 
 416-1751/µL (Absolute #)
 
Reticulocyte
 
 0.5-1.5% (Adult)
 
 1.1-4.5% (Newborn)
 
 0.5-3.1% (Infant)
 
Prothrombin Time (PT)
 
 12-14 seconds
 
Partial Thromboplastin Time (PTT)
 
 18-28 seconds
 
Fibrinogen
 
 170-420 mg/dL
 
Iron Studies
 
Total Serum Iron (TSI)
 
 76-198 µg/dL (Male)
 
 26-170 µg/dL (Female)
 
Total Iron-Binding Capacity (TIBC)
 
 262-474 µg/dL
 
Transferrin
 
 204-360 mg/dL
 
Ferritin
 
 18-250 ng/mL (Male)
 
 12-160 ng/mL (Female)

Chemistry Tests
Aspartate aminotransferase (AST)
 5-35 U/L
 
Alanine aminotransferase (ALT)
 7-56 U/L
 
Albumin
 3.5-4.8 U/L
 
Alkaline phosphatase (ALP)
 38-126 U/L
 
Amylase
 30-110 U/L
 
Anti-streptolysin O Titer (ASO)
 <250 (school age)

 <125 (adult)
 
Bicarbonate
 22-26 mEq/L
 
Bilirubin, direct
 <0.3 mg/dL
 
Bilirubin, total
 0.2-1.3 mg/dL
 
Calcium
 8.9-10.4 mg/dL
 
Cholesterol
 120-200 mg/dL
 
Creatinine
 0.5-1.4 mg/dL
 
Gamma GT
 8-78 U/L
 
Glucose
 65-110 mg/dL
 
Lipase
 7-60 U/L
 
Potassium
 3.6-5.0 mEq/L
 
Sodium
 137-145 mEq/L
 
Total Protein
 6.3-8.2 gm/dL
 
Triglyceride
 50-250 mg/dL
 
Uric Acid
 3.5-8.5 mg/dL
 
Urea Nitrogen (BUN)
 7-21 mg/dL
 Cardiac Tests
 
Total CK
 38-120 ng/mL
 
CK-MB
 0-3 ng/mL
 
CK-index
 0-3
 
Troponin
 <0.4 ng/mL
 

Blood Gas
 
 
pH
 7.34-7.44
 
pCO2
 35-45 mmHg
 
pO2
 75-100 mmHg
 
HCO3
 22-26 mEq/L
 

Urinalysis
  
Specific gravity
 
 1.002-1.030
 
pH
 
 5-7
 
Protein
 
 negative-trace
 
Glucose
 
 negative
 
Ketone
 
 negative
 
Bilirubin
 
 negative
 
Blood
 
 negative
 
Nitrite
 
 negative
 
Leukocyte
 
 negative
 
Urobilinogen
 
 0.2-1.0 Ehr U/dL

 Micro
 
 RBCs
 0-2/HPF
 

 WBCs
 0-2/HPF
 

 RBC casts
 0/HPF
  

CSF
 
Glucose
 50-80 ng/dL
 
Protein
 15-45 mg/dL
 
RBCs
 0/µL
 
WBCs
 0-3/µL 

Thyroid
 
T3-total
 60-181 ng/mL
 
T4-free
 0.8-1.5 ng/dL
 
T4-total
 5.5-12.3 ng/mL
 
TBG
 12-30 mg/L
 
Tyroid Stimulating Hormone (TSH)
 0.4-4.5 µIU/mL

Endocrine
 
17-OHCS
 <4 mg/day
 
Adrenocorticotrophic Hormone (ACTH)
 20-100 pg/mL
 
Alpha-Fetoprotein (AFP), serum
 0-44 ng/mL
 
Beta-HCG
 <5 mU/mL (Male, non-pregnant Female)
 
CA 19-9
 <40 U/mL
 
Prolactin
 0-14 ng/mL
 

Miscellaneous
 
Rheumatoid Factor
 <30 IU/mL
 
Prostatic Specific Antigen (PSA)
 0-4 ng/mL



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، هماتولوژی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, هماتولوژی, lab, science
ن :
ت : 2012/7/18

مقدمه :

پلاکتها (Plackets) اجسام کروی یا بیضوی کوچکی به قطر ۴ - ۲ میکرون هستند که از قطعه قطعه شدن سیتوپلاسم سلولهای بزرگی به نام مگا کاریوسیت (Mega karyocytes) در مغز استخوان حاصل می‌شود، فاقد هسته‌اند. با وجود این در مهره‌داران پست سلولهای هسته داری به نامترومبوسیت معادل پلاکت می‌باشد. پلاکتها را ترومبوسیت نیز می‌نامند. تعداد پلاکتها ۴۰۰ - ۲۰۰ هزار در هر میکرولیتر خون می‌باشد. و عمر آنها ۱۱ - ۸ روز می‌باشد. هر پلاکت توسط غشایی غنی از گلیلو پروتئین محصور شده و بررسیها بیانگر وجود آنتی ژنهای گروه‌های خونی ABO در غشای پلاکتها می‌باشد.

کار اصلی پلاکت جلوگیری از خونریزی است. که این عمل با چسبیدن پلاکتها به همدیگر و محل آسیب دیده رگ و ترشح مواد دخیل در انعقاد انجام می‌گیرد. تحریک پلاکتها در محل آسیب عروقی باعث ترشح ADP می‌گردد که ADP چسبیده به سطح پلاکت موجب چسبیدن پلاکتها بهم و تشکیل توده پلاکتی را می‌کند که به صورت درزگیر عمل کرده و از ادامه خونریزی جلوگیری می‌کند. هم‌زمان با ترشح ADP ، سروتونین و ترومبوبلاستین پلاکتی نیز ترشح می‌گردد. که اولی باعث انقباض رگها و دومی باعث تبدیل پروترومبین به ترومبین می‌شود. ترومبین ، فیبرینوژن محلول پلاسما را به فیبرین غیر محلول تبدیل می‌نماید که سلولهای خونی در لابه‌لای توری ظریف حاصل از فیبرین گرفتار شده و لخته تشکیل می‌گردد

وسایل آزمایش :

نمونه خون - ملانژور قرمز - مکنده پلاستیکی - محلول اگزالات آمونیوم یک درصد( در مواردی که مشکوک

 به ترمبوسایتوپنی هستیم از ریس اکر با رقت یک بیستم استفاده میشود چون در این موارد اگزالات

 جواب نمیدهد ) - دستگاه SHAKAER - لام هماسیتومتر - میکروسکوپ نوری - پنبه و الکل

روش کار :

ابتدا ملانژور را وارد نمونه خون کرده و تا یک خون را به وسیله مکنده در پیپت بالا میکشیم سپس تا 101 محلول اگزالات امونیوم را بالا میکشیم . در این حالت رقت 100/1 میشود. 10 دقیقه داخل SHAKER میگذاریم تا خون و محلول با هم مخلوط شوند .سپس 5-4 قطره اول را دور ریخته . لامل سنگی را روی لام نئوبار قرار داده و یک قطره نمونه بین لام و لامل سنگی میریزیم . لام را در پتری دیش (جایی که محیط کشت باکتری است ) میگذاریم . یک گاز یا پنبه را مرطوب کرده و در کنار لام داخل پتری دیش قرار میدهیم . سپس درش را میبندیم . دلیل قرار دادن گاز مرطوب این است که پلاکتها زیر لامل سنگی خشک نشود و به هم نچسبند . 25-10 دقیقه به همان حالت میگذاریم تا پلاکتها نشست پیدا کنند و فیکس شود. سپس لام را زیر میکروسکوپ بررسی میکنیم و با عدسی x10 محل شمارش را تعیین میکنیم . سپس با عدسی x40 شمارش را انجام میدهیم . پلاکتها زیر میکروسکوپ درخشش خاصی دارند.

نتیجه :

تعداد شمارش شده را در 100 که ضریب رقت است ضرب میکنیم و تقسیم بر 004/0 که حجم هر مربع است و تقسیم بر تعداد مربع شمارش شده میکنیم.

بحث :

بطور نرمال بین 150000 تا 400000 پلاکت در خون وجود دارد. کمتر از 150000 را ترمبوسایتوپنی و بیشتر از 400000 را ترمبوسیتوز میگویند.

ترمبوسایتوپنی در بیماران مبتلا به سندرم نادر برناردسولیر و در بیماران مبتلا به سندرم های میلوفیتزی  یا میلوپرولیفراتیو افزایش می یابد.




:: موضوعات مرتبط: ازمایش، هماتولوژی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, هماتولوژی, lab, science
ن :
ت : 2012/7/18

برای شمارش انگل مالاریا مواردباید زیر را مد نظر داشت
1- شمارش انگل در گسترش ضخیم انجام می شود 
2- شمارش انگل در مقابل گلبول های سفید انجام می شود
3- تعداد انگل را در میکرولیتر خون گزارش می کنیم.


توجه : در گسترش نازک  تعداد انگل را در مقابل گلبول قرمز شمارش می کنیم
در گسترش ضخیم اولین فیلد میکروسکوپ را می بینیم وتعداد گلبول سفید را شمارش می کنیم ، سپس تعداد انگل غیر گامتوسیت (چون در مقاومت دارویی بی اثر هستند) را در همان فیلد شمارش می کنیم وادامه می هیم تا وقتی که تعداد گلبول های سفید شمارش شده بیشتر از 200 باشد بطور استاندارد 200 گلبول سفید را باید بشماریم ( بشتر از 200 اشکال ندارد ولی نباید کمتر باشد(.
سازمان بهداشت جهانی می گوید در هر میکرولیتر خون 8000 گلبول سفید در نظر بگیرید ، بنابراین می توان با استفاده از یک تناسب تعداد انگل را در هر میکرو لیتر خون محاسبه کرد.   

     تعداد انگل در میکرولیتر خون   =   تعداد گلبول سفید شمارش شده  / 8000 * تعداد انگل شمارش شده

   
در گسترش نازک  می توانیم تعیین کنیم که چند درصد گلبول های قرمز آلوده هستندبدین صورت که تعداد انگل را در مقابل 1000تا 2000 گلبول قرمز شمارش میکنیم، (نباید کمتر از 1000 گلبول قرمز را شمارش کنیم) ودر نهایت درصد گلبول های قرمز آلوده از روش زیربدست می آید                                

درصد گلبول های قرمز آلوده= تعداد گلبول های قرمز شمارش شده /100* تعداد انگل شمارش شده  
در پلاسمودیوم  فالسی پاروم خیلی اهمیت دارد که درصد گلبول های قرمز آلوده رابدست بیاوریم زیرا بیشتر از 10 در صد آلودگی حالت خیلی خطر ناک در نظرگرفته می شود (نرمال آلودگی در فالسی پاروم 3 تا4 درصد ودر ویواکس 1 تا 2درصد می باشد( .

یک روش دیگر جهت تعیین میزان انگل وجود دارد که در گسترش ضخیم انجام می شود ولی زیاد علمی نیست .
اگر در صد میدان 10-1 انگل وجود داشته باشد                               1
اگر در صد میدان 100-11 انگل وجود داشته باشد                           2
اگر در یک میدان 10-1 انگل وجود داشته باشد                                3
اگر در یک میدان بیشتر از 100 انگل وجود داشته باشد                     4+ 
                                            



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، هماتولوژی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, هماتولوژی, lab, science
ن :
ت : 2012/7/18


 :::::.....BLOOD TEST REFERENCE RANGE.....:::::

مقادیر رفرانس آزمایش خون 

  • رنج نرمال تمام اندیکس های که در یک آزمایشگاه روتین انجام میشود در ذیل قرار گرفته است .
  • واحد های به کار برده شده بر اساس واحدهای آمریکایی است .
  • دوستان اگر مشکلی در رنج ها و یا خواهان توضیحات بیشتر هستند لطفا در نظرات مطرح کنند .
  • توجه کنید که بعضی از تست ها برای مرد و زن متفاوت هستند .  

 

17 Hydroxyprogesterone (Men)                                               0.06-3.0 mg/L

17 Hydroxyprogesterone (Women) Follicular phase                      0.2-1.0 mg/L

25-hydroxyvitamin D (25(OH)D)                                               8-80 ng/mL

Acetoacetate                                                                      <3 mg/dL

Acidity (pH)                                                                         7.35 - 7.45

Alcohol                                                                               0 mg/dL 

Ammonia                                                                  15 - 50 µg of

Amylase                                                                      53 - 123 




:: موضوعات مرتبط: ازمایش، هماتولوژی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش
ن :
ت : 2012/7/18

ESR

 سرعت رسوب گلبول های قرمز درواحد زمان را سدیمان یا ESR می نامند.

این تست غیر اختصاصی میباشد که نتایج آن همراه با نتایج سایر تستها ارزشمند و کمک کننده میباشد.

 گلبول های قرمز درحالت طبیعی به علت وجود بار منفی در سطح خود از یکدیگر دور می شوند اما تحت تاثیر مولکول های پروتئنی غیر قرینه مانند: فیبرینوزن و گاما گلبولین ها این پتانسیل کاهش یافته و تجمع و رسوب گلبول های قرمز تسهیل میشود.

 درروش وسترگین که امروزه در بیشتر آزمایشگاه ها از آن استفاده می گردد ازپیپت هایی باطول 30 سانتی متر وقطر 4/2 تا 7/2میلی متر استفاده می شود.آزمایش بر روی خون وریدی و با استفاده ازضد انعقاد سیترات سدیم به نسبت چهار حجم خون و یک حجم ضد انعقاد انجام می گیرد.برای انجام ازمایش تا 2 ساعت بعد از خون گیری فرصت است.  ودرصورتی که خون در4 درجه ی سانتی گراد گذاشته شود تا6 ساعت نیزمیتواند به تعویق بیافتد برای انجام ازمایش پیپت را تاعدد 0 پر می کنند و درپایه ی خاص درجایی ارام وبدون لرزش و دور از نور مستقیم به مدت 60 دقیقه قرار می دهند پس از گذشت زمان فوق سطح رسوب گلبول های قرمز را از روی درجه بندی پی پت قرائت می کنند.

عوامل دخیل درمیزانESR  

 عوامل مربوط به پلاسما :فیبرینوژن – گاما گلبولین – کلسترول اثر فزاینده دارند ولسیتین و البومین اثر کاهنده .

عوامل سلولی :سرعت رسوب با وزن گلبول های قرمز نسبت مستقیم وباسطح نسبت عکس دارد بنابراین ماکروسیتوز سبب افزایش و میکروسیتوز سبب کاهش ان می گردد تغییرات شکلی مانند سلول های داسی شکل و. . . نیز قابلیت رسوب گلبول ها را کم کرده و سدیمان راکاهش می دهند.

مسائل تکنیکی:درجه ی حرارت – قائم بودن لوله ی سدیمان - الودگی و استفاده ازنمونه های کهنه سبب دخالت درنتیجه ی ازمایش می گردد.

به طورغیر پاتو لوژیک در خانم های باردار افزایش نسبی دارد اما در اختلالات پلاسماسلی مانند میلوم مولتیپل و ماکروگلبولینمی و نیز در افزایش فیبرینوژن و نکروز نسجی و عفونت ها افزایش معنادار است. به عکس در پلی سیتمی با کاهش ESR  روبرو هستیم.

داروها: داروها شامل دکستران، متیل دوپا، تئوفیلین، پنیسیلین پروکاینامید و داروهای پیشگیری از بارداری خوراکی باعث افزایش ESR میگردند.

 

مقادیر نرمال: زنان۰-2۰(mm/h) 

                  مردان15-۰ (mm/h) 

افزایش سن درمیزان ESR   موثر است و هرچه سن بیشتر باشد ESR   بالاتر است . در نوزادان ESR کاهش دارد.



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، هماتولوژی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش
ن :
ت : 2012/7/18

یکی از تست های تشخیصی مهم جهت تأئید وجود بتا تالاسمی مینور تعیین درصد هموگلوبین A2  می باشد .هموگلوبین A2را می توان به روش های زیر اندازه گیری نمود:
 - کروموتوگرافی تعویض یونی
   1-ستون میکرو
   2-HPLC (کروماتوگرافی تعویض یونی کاتیونیک)
- الکتروفورزاستات سلولز همراه با الوشن
اندازه گیری هموگلوبین A2  با استفاده از ستون میکرو
کروماتوگرافی تعویض یونی از انواع کروماتوگرافی های مایع – جامد بوده که بر اساس واکنش متقابل گروههای باردار مولکول هموگلوبین و رزین ، جداسازی صورت می گیرد. بر روی رزین یونهایی وجود دارد که قابل تعویض با یونهای همبار خود در همولیزات می باشند. در این روش از رزین آنیونیک دی اتیل امینواتیل سلولز DEAE52  استفاده می گردد. 

اساس روش :
1-    تورم رزین با بافر و به تعادل رسیدن آن با بافر تا PH رزین به PH بافر برسد
2-    اضافه نمودن همولیزات به ستون 
3-    جداسازی انتخابی اجرای نمونه بوسیله تغییر PH یا قدرت یونیک بافر 
در اندازه گیری هموگلوبین A2 به روش کروماتوگرافی ستونی با استفاده ازستون میکرومی توان از بافر گلایسین یا بافر تریس استفاده نمود. 

1)    روش گلایسین : بافر اول ترکیبی از گلایسین و سیانور پتاسیم (KCN) می باشد و بافر دوم همان ترکیب بافر اول به همراه کلرور سدیم می باشد که با اضافه نمودن نمک به بافر دوم قدرت یونی آن افزایش یافته و سایر هموگلوبین ها را از ستون خارج می سازد. PH رزین باید توسط HCL یک مولار و به کمک PH متر طوری تنظیم شود که پائین تر از نقطه ایزوالکتریک هموگلوبین A2 بوده و بالاتر از نقطه ایزوالکتریک سایر هموگلوبین ها باشد ، لذا بلافاصله پس از جذب همولیزات به روی رزین و اضافه نمودن بافر اول ، هموگلوبین A2 بصورت یک حلقه از ستون خارج می شود ، سپس با اضافه کردن بافر دوم ، با افزایش قدرت یونی ، سایر هموگلوبین ها نیز از ستون خارج می شوند. 

2)    روش تریس : روش پیشنهادی NCCLS می باشد. از محلول ذخیره تریس سه بافر با PH 5/8 ، 3/8 ، 7  به کمک HCL غلیظ تهیه می گردد. جداسازی در این روش بر اساس تغییر در PH  بافر صورت می گیرد. در این روش PH بافر دوم ( 3/8 ) بسیار مهم می باشد ( در این PH هموگلوبین A2 از ستون خارج می شود )
   این روش بدلیل استفاده از بافرهای متعدد ( 3 بافر ) در آزمایشگاهها کمتر مورد استفاده            قرار می گیرد. قابل ذکر است که درصد هموگلوبین A2 با استفاده از بافر تریس مختصری پائین تر از روش استفاده از بافرگلایسین میباشد.هم چنین در مقایسه با روش تریس ، بافر گلایسین حساسیت کمتری به تغییرات مختصر PH دارد. 

با تهیه رزین با بافر گلایسین و PH مناسب جهت جداسازی هموگلوبین A2 می توان نمونه هایی که حاوی هموگلوبین S میباشند را نیز جدا کرد. ( طول رزین داخل ستون باید افزایش یابد )
 بدلیل عدم ساخت رزین و بافر در آزمایشگاهها مراحل کنترل کیفی آن ذکر نمیگردد.

اکثرکیت های اندازه گیری هموگلوبین A2 موجود در ایران بر اساس کروماتوگرافی تعویض یونی با استفاده از بافر گلایسین می باشد که جدا سازی هموگلوبین A2 بافر دوم به کمک  بافر اول یا همان محلول Developer صورت می گیرد.با تهیه لولـه تـوتال ( آب مقطر به همراه همولیزات ) بجای استفاده از بافر دوم درصد هموگلوبین A2 محاسبه می گردد. 

روش کار : با توجه به دستورالعمل درون کیت می باشد لذا از ذکر آن خودداری می گردد.
3)    *دستور العمل داخل کیت باید بدقت خوانده شود.

تهیه نمونه : خون به همراه ماده ضد انعقاد EDTA مناسب می باشد. حداکثر زمان نگهداری خون در دمای چهار درجه ( یخچال ) 8 روز می باشد . بهتر است همولیزات تازه و در روز آزمایش تهیه شود. 

 * نکات مهم در نقل و انتقال کیت هموگلوبین A2

1-    رعایت زنجیره سرد ( در مورد کیت هایی که باید حتما" در یخچال نگهداری شوند ) 
2-    بررسی صاف بودن ستونهای داخل کیت ( سر و ته نبودن ستونها ) 


*   رعایت نکات زیر در هنگام اندازه گیری هموگلوبین A2 توصیه می گردد: 

1- در صورتی که ژل داخل ستونها تغییر رنگ داده باشند نباید مورد استفاده قرار گیرند 
2- قبل از استفاده ازستونها و بافر باید حتما" به دمای اتاق برسند. (در مورد کیت هایی که در دمای یخچال نگه داری می شوند)
3- بهتر است ازپی پت پاستور تمیزو یا سمپلربا نوک نو جهت مخلوط نمودن رزین داخل ستونها با بافر و حل شدن حبابهای هوای داخل رزین استفاده نمود. 
4- ستونها بایدا زیک Flow rate  مناسب برخوردار باشند  ، 10-20  5- قبل از تهیه همولیزات باید نمونه خون تام کاملا" مخلوط شود .
6- پس از تهیه همولیزات بهتر است سریعتر کروماتوگرافی انجام شود ( پس از لیز کامل گلبول های قرمز ) 
7- قبل از نمونه گذاری به هیچ وجه نباید رزین خشک شود. به محض اینکه محلول روِیی رزین خارج شد باید همولیزات به ستون اضافه شود.
8-از سمپلر کالبیره باید جهت برداشت نمونه خون، بافرو همولیزات استفاده نمود.
9-باید از لوله های مدرج استاندارد جهت جمع آوری هموگلوبین A2 از ستون و تهیه لوله توتال استفاده نمود.در صورت عدم دسترسی به لوله های فوق لوله های معمولی را به روش دستی (قلم الماس ،ماژیک) مدرج نمائید.
10- افزودن همولیزات باید به آرامی و درست در سطح رزین صورت گیرد و سطح آن نباید در هنگام نمونه گذاری آسیب ببیند. 
11- بهتر است از یک نوک سمپلر جهت ریختن همولیزات بداخل ستون و لوله توتال استفاده شود . 
12- به محض جذب شدن همولیزات برروی رزین باید بلافاصله بافر اضافه شود. 
13- اگر قبل از جذب کامل همولیزات برروی رزین، محلول بافر ریخته شود باعث کاهش کاذب هموگلوبین A2 می گردد. 
14- باید دقت شود تمامی بافر اضافه شده از ستون خارج شود.
15- قبل از خواندن جذب نوری ، باید لوله A2 و توتال کاملا" مخلوط شوند. 
16- باید از یک اسپکتروفتومتر کالیبره جهت خواندن جذب نوری لوله ها استفاده شود.
17- باید از یک نمونه که هموگلوبین A2 آن مشخص شده است(یا در صورت دسترسی به کنترل تجاری) به عنوان نمونه کنترل در هر سری  کاری استفاده گردد.
در صورتی که نمونه کنترل در محدوده مورد انتظار بخواند ، نیازی به انجام نمونه های بیماران بفرم دوتایی نمی باشد.

دامنه مرجع:

در کتب مرجع پیشنهاد میگردد که هر آزمایشگاه دامنه مرجع خود را با استفاده از حداقل 20 نمونه خون فرد سالم (هموگلوبین واندکس های گلبولی طبیعی ) بدست اورد و تفسیر نتایج هموگلوبین  A2در مقابل این دامنه صورت گیرد.قابل ذکر است که دامنه مرجع ممکن است مختصری در روش های مختلف اندازه گیری هموگلوبین  A2ودر بین آزمایشگاهها متفاوت باشد. (دامنه مرجع ممکن است در روش  HPLC 0.1-0.2% بالاتر باشد.)
بطور معمول دامنه مرجع هموگلوبین A2 برطبق توصیه NCCLS، 5/3-5/1%          می باشد در حالی که کتاب خون شناسی   Dacie3/3-2% را پیشنهاد میکند. در ایران نیز بنظر می رسد که دامنه پیشنهادی فوق قابل قبول تر باشد. 
در نهایت بدنبال تعین دامنه مرجع هم ،هنوز مشکلاتی در تفسیر نتایج لبه مرزی Border line وجود دارد.دراین موارد تکرار نتایج نیز ممکن است0.1-0.2% تفاوت نشان دهد.طبق پیشنهاد کتاب خون شناسیDacie بهتراست نتایج 3.4-3.7% هموگلوبین A2  بعنوان لبه مرزی در نظر گرفته شود و هموگلوبین A2  در همان نمونه ویک نمونه مجدد تازه تکرار شود.
* تفسیر نتایج هموگلوبین A2  باید در کنارشمارش گلبولهای قرمز، میزان هموگلوبین، اندکس های گلبولی وبررسی گسترش خون محیطی فرد صورت گیرد.در نهایت در موارد مشکوک و لبه مرزی باید بررسی فامیلی و آزمایش های تکمیلی نظیر جدا سازی زنجیره ها وبررسی DNA صورت گیرد.

دامنه مرجع%    تفسیر
7<    - وجود هموگلوبین  A2به تنهائی بسیار نادر است
- موارد نادر موتاسیونهای β تالاسمی
7-3.8    - صفت  β تالاسمی- هموگلوبین ناپایدار
- صفت هموگلوبین S- آنمی داسی شکل- آنمی مگالوبلاستیک
3.7-3.4    - فقر اهن بسیار شدیدهمراه با صفت  β تالاسمی
- همراهی واریانت های زنجیره دلتا( ς ) با صفت  β تالاسمی 
- تاثیر متقابل تالاسمیα و β
- موتاسیونهای نادر  β تالاسمی
- حضور هموگلوبین S  (در این مورد صحت اندازه گیری هموگلوبین A2مشکل می    شود ) 
-  تاثیر متقابل تالاسمیα و هموگلوبین S
- خطاهای آنالیتیکال(آزمایش باید تکرار شود)
3.3-2    - فرد طبیعی
- دلتا بتا ( ς  β)تالاسمی(اگر هموگلوبین F بالا باشد)
- موارد نادر صفت  β تالاسمی(شامل همراه شدن β با دلتا تالاسمی و α و β تالاسمی)
صفت αتالاسمی   
2>    - دلتا بتا ( ς  β)تالاسمی(اگر هموگلوبین F بالا باشد) 
- صفت αتالاسمی  
- بیماری هموگلوبین H
- حضور واریانت های زنجیره دلتا
- این متد برای اندازه گیری هموگلوبین A2 اختصاصی نیست بطوری که بسیاری از هموگلوبین های همبار با هموگلوبین  A2نیز از ستون خارج می شوندکه شامل هموگلوبین C,E,O arab و بعضی از واریانت های هموگلوبین A2 (A'2)و زنجیره دلتا میباشند. لذا هموگلوبین  A2از این هموگلوبین ها قابل تفکیک نیست.
- در مواردی که هموگلوبین A2  بیشتر از 7% می باشد باید به وجود هموگلوبین های C,E,O arab شک نمودکه همراه با هموگلوبین  A2از ستون خارج می شوند.در این مورد نیاز به بررسی تکمیلی نظیر الکتروفورز هموگلوبین در PH=8.4و PH=6-6.2 و بررسی فامیلی می باشد.
- اگرتمامی همولیزات اضافه شده یکباره از ستون پاِیین آید ،باید به وجود سایر هموگلوبینوپاتی ها نظیرهموگلوبین S یا  Dو G و یا هموگلوبین E,C شک نمود.
- اندازه گیری هموگلوبین  A2به روش کروماتوگرافی ستونی نباید در بیمارانی که اخیرا خون دریافت کرده اند صورت گیرد.

در صورت وجود هموگلوبین A2 بیش از 7% در کروماتوگرافی ستونی مراحل زیر می بایست انجام گیرد:
1- انجام الکتروفورز استات سلولزدر  PH=8.4تایید وجود باند پر رنگ در ناحیه هموگلوبین  A2
2- انجام الکتروفورزسیترات اگار در PH=6-6.2      
      الف)در صورت مشاهده باند در منطقه هموگلوبین C بیمار هموگلوبین C دارد که مقدار بدست آمده برای هموگلوبین A2مجموع هموگلوبین  A2و  C است.
      ب)در صورتیکه باندی در منطقه هموگلوبین C دیده نشود  بیماراحتمالا هموگلوبین E یاO دارد که جهت تاییدوجود هموگلوبین E ، آزمایش رسوب با ایزوپروپانول انجام می گردد.
       ج) در صورت مشاهده باندی در منطقه هموگلوبین S   نمونه ممکن است  حاوی هموگلوبینSیا   Harlem –C  باشد،  که جهت تایید وجود هموگلوبین S تست حلالیت انجام می گردد. 
        د) اگر باندی در منطقه بین محل نمونه گذاری وباند هموگلوبین S دیده شود  نمونه حاوی هموگلوبین O arab خواهد بود.



  Anode(+)      

       ……..   C            
                                      
                                                  C-Harlem..........    S    
                ……….  O arab      
                                                         .......................Origin        

      D,E,G,Lepore,H,I,N,J     ............A   

    Barts................F  

       (  Cathode(-       


تصویر شماتیک جدا سازی هموگلوبین ها در الکتروفورز سیترات آگار



اندازه گیری هموگلوبین A2به روشHPLC

در این روش از ستون های تعویض کننده کاتیونی استفاده می گردد و دارای دقت و صحت قابل قبول می باشد.پس از جدب همولیزات در ستون ،با تغیر قدرت یونی بافرواریانت های هموگلوبین قابل جدا سازی می باشند.هموگلوبین ها براساس شارژ الکتریکی خود در زمان مشخصی Retention Time ازستون خارج می گردنند،که مبنای جدا سازی این متد می باشد.
مزایا:
- حجم کم نمونه( در حدود 5میکرو لیتر)
- زمان کوتاه اندازه گیری
- تعیین در صد هموگلوبین A2,Fوبسیاری از واریانت های هموگلوبین در هر سری کاری) هموگلوبین های S,C قابل جداسازی اند)

معایب :
-هموگلوبین Lepore ,Eبطور همزمان با هموگلوبین A2از ستون خارج می شوند.در این موارد باید از روش های تکمیلی تائید کننده استفاده گردد.
- هموگلوبین Dایران با هموگلوبین A2همزمان از ستون خارج می گردنند
-هزینه بالا

الکتروفورزاستات سلولز همراه با الوشن

بدنبال الکتروفورز استات سلولز وجداسازی باند ها،منطقه هر باند بریده شده و عمل الوشن در مجاورت آبمقطر صورت خواهد گرفت . با خواندن جذب نمونه در مقابل لوله شاهد در طول موج 415 نانومتر درصد هموگلوبین تعیین می گردد.
قابل ذکر است که این روش جهت تعیین درصد هموگلوبین A2 درحضور سایر هموگلوبین های همبار با هموگلوبین A2 از صحت مناسب برخوردار نمی باشد.



:: موضوعات مرتبط: ازمایش، هماتولوژی
:: برچسب‌ها: علوم ازمایشگاهی, ازمایش
ن :
ت : 2012/7/18


جهت اطلاع از تنظیمات و ویــــرایش این قالب اینجا را کلیک کنید.

.:: کلیک کنید ::.

قالب بلاگفا

قالب وبلاگ

purchase vpn

بازی اندروید